O libro tra
ta dun neno orfo que vive nos sumidoiros dunha estación de tren e arranxa os reloxos da estación. O único recordo que lle queda de seu pai é un moneco de engranaxes que ten que arranxar pero non dá. Sabe que nun recuncho da estación hai un xogueteiro a quen lle rouba as pezas que lle cómpren, pero este píllao e dille que lle queimou as súas posesións: o moneco e un diario. Pero Hugo é amigo da sobriña do xogueteiro e esta cóntalle a verdade: non lle queimaron nada.
Tempo despois, na casa dos padriños de Isabelle, descubriron moitos debuxos semellantes ao seu moneco asinados por Georges Melier, e o rapaz sabe que os viu nunha película. E comprende a verdade que estaba agochada aos seus ollos ata entón...
NOTA: 10
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi6NSCk-feqt5i3AALkpbPlW3f53muIFOhUVJSYsr_JRtsE8xyJQN2Q63lUVx8RtD80vocZAmQTwUm7cWLVw1sWCDofm1iZ5HwgUL3WhaEMV9x4kt4_0Z5k47a1d46BuTiakvNbAMPDdLCY/s400/SelznickCabret.jpg)
Tempo despois, na casa dos padriños de Isabelle, descubriron moitos debuxos semellantes ao seu moneco asinados por Georges Melier, e o rapaz sabe que os viu nunha película. E comprende a verdade que estaba agochada aos seus ollos ata entón...
NOTA: 10
No hay comentarios:
Publicar un comentario