viernes, 23 de mayo de 2008

Sandokán


Este é un libro de piratas no que ao protagonista non lle gustan demasiado os ingleses dado que cando era máis pequeno os ingleses mataron a toda a súa familia e dende aquel día xurouse a si mesmo que vingaría a súa famila.
O libro empeza narrando que nunha illa estaba el só, o pirata máis temido do momento. Ese pirata é Sandokán. Este home estaba situado fronte a unha casa fumando un cigarro e divisando ao lonxe un barco. Cando chegou o barco á illa baixou del Yáñez, un irmán de Sandokán. Tan pronto baixou do barco Sandokán foino saudar e mandouno entrar na súa casa e póñense a falar dunha muller loura á que Sandokán non coñecía pero que quería saber quen era.
Despois de varias aventuras Sandokán e os seus homes van recuperar a muller loira dun lord e retirarase da piratería.

NOTA: 7


O vixía no centeo



Este libro que lin titúlase O vixía no centeo e está escrito por Salinger.
Trata sobre un home que conta a historia que lle aconteceu no seu pasado cando era rapaz. El sabía de pequeno que o ían expulsar do colexio e entón decide deixalo antes. Cando deixa a escola non fai máis que dar voltas ó redor de Nova York. Dá voltas por Nova York durante tres días e descobre que vive nun mundo onde os adultos sempre teñen a razón e ten moitos intentos de fuxir de onde estaba e marchar lonxe, a un lugar donde ninguén puidera encontralo e así non sería molestado por ninguén. Seus pais non sabían nada de que a el o expulsaran do colexio e el decide que é mellor que non se enteren. Se queredes saber que lle ocorre ó protagonista neses tres días recoméndovos que leades o libro.
A min o libro gustoume moito porque é moi interesante e porque os libros de aventuras gústanme case todos.
NOTA: 8

Tim el salvaje


"Tim o salvaxe" foi escrito por P. J. Gary Backwood e editado pola editorial Casals.
Tim era un rapaz moi estudoso ao que se lle dan moi mal as actividades físicas polo que seu pai decide levalo de camping para que se empezara a acostumar a vivir por si só. Os dous primeiros días no campamento foi de pesca e o terceiro foi cortar leña para encender unha fogueira. Perdeuse e cortouse nunha perna coa machada. Botou dous días sen poder moverse. Despois cando puido empezar a andar había que buscar algo que comer e debeber. El contaba que o atoparan axiña pero a cousa tiña mala pinta. Todos os días facía unha cabana que lle permitira durmir máis quente e se chovía non se mollar. Decideu andar pola beira do río cara a súa desembocadura, así atoparía algunha vila. Polo camiño, atopou un lago que tiña moitos peixes pero non tiña con que cociñalos polo que creou coas sus gafas unha lupa e encendeu un lume.
Facendo unha cana para pescar rompeu a súa lupa polo que agora case tiña que atender case todo o tempo do lume.
Se queres saber o final terás que ler o libro.
Gustoume porque é moi intrigante e divertido.

NOTA:7

martes, 13 de mayo de 2008

Xuntos e máis nada


A autora deste libro é Anna Gavalda.
Este libro trata de tres persoas que teñen un vida semellante (solitaria, triste, amargada,...). Unha das protagonistas é unha moza (Camille) moi débil que vive nunha habitación moi cutre de París ela soa. Traballa limpando oficinas de noite e polo día pásao na súa habitacón durmindo e lendo libros porque non ten amigos con quen pasar o tempo. Pero un día púxose gravemente enferma porque traballaba moito e apenas comía. Entón o seu veciño Philibert o non vela como de costume, preocupouse e decidiu ir ver o que lle sucedía. Ao atopala tan mal decidiu baixala o seu piso para coidala e para que a vira o médico. Dende ese día Camilla estivo moi ben coidada por Philibert e contábanse moitas cousas. Camille con quen non se levaba ben era con Franck o inquilino que vivía con Philibert. Despois de moitas aventuras, Camille acabou traballando do que realmente lle gustaba que era o debuxo, seu amigo Philibert casou e Franck acabouse namorando de Camille que finalmente conseguiu que esta se namorara del, despois de tantas cousas que pasaron xuntos.
Nota:10 porque pareceume un libro fabuloso e cunha historia moi bonita e bastante realista, por eso vos aconsello que o leades.




DRÁCULA



Drácula é un libro de Bram Stoker. Trata dun home que é avogado e é enviado a Romanía a facer uns trámites de venda dunha casa, pero o novo propietario da casa que hai en Inglaterra é o Conde Drácula. O avogado, Jonathan Harker despois de facer só o seu traballo é encerrado no casteloo sen poder saír do mesmo. Drácula trasládase a Inglaterra á súa nova casa e todas as noites ataca a Lucy Westenra, a mellor amiga da prometida de Jonathan. Entón un dos seus mellores amigos, o doutor Seward dáse de conta de que algo raro está pasando e chama ao mellor médico e científico da época, o profesor Van Helsin .
Van Helsin, o Doutor Seward, Arthur,Morris e mais Lord Godalming intentan salvar a pobre Lucy pero non o conseguen e Lucy convértese en vampiresa. Despois entre todos acaban con ela mentres descansa no seu ataúde de día. Cando Jonathan escapa da torre e volve de Transilvania únese ó grupo para dar con Drácula e acabar con el dunha vez por todas.
Se queres saber máis deste libro lédeo.
Recoméndovolo, é un libro moi bo, que engancha moito e bastante interesante.
Póñolle de nota un 9.




martes, 29 de abril de 2008

ASASINATO NO ORIENTE EXPRESS

Este libro foi escrito por Agahta Christie.
A historia deste libro transcorre nun tren. O que leva a responsabilidade desta viaxe chámase Poirot. Ten dous compañeiros un chamado Bouc e outro Constantine. Este tren ten varios vagóns e diferentes compartimentos. Neste tren aconteceron moitas cousas, pero o máis estraño foi un crime durante unha viaxe moi longa. Poirot empezou a investigar a xente que visitaba ese vagón, despois de encontrar a Ratchell morto con doce coiteladas no pescozo. Cando Poirot preguntaba moito os pasaxeiros mentian iso foi debido a que todos eses pasaxeiros do vagón traballaran na casa dos Amstroms. Resulta que nesa casa raptaron a rapaza máis pequena chamada Daisy. Cando Poirot quería descubrir quen fora o asasino decatouse de que todos podían ser, pero finalmente o asasino foi Peter Michel este era o revisor dos corredores e atendía os compartimentos cando o chaman polo timbre.
Se queres saber como foron as cousas paso a paso xa sabes, tes que ler o libro.
Eu recoméndolle este libro a todos que lle gusten as historias de intriga.
NOTA: 9



O neno do pixama a raias

O libro que eu lin titúlase O neno co pixama de raias e o seu autor é John Boyne. Este libro trata dun rapaz que se chama Bruno e vivía coa súa familia en Berlín. Un mal día ascenderon ao pai de rango xa que traballaba no exército e fóronse vivir a un sitio que se chamaba Auswich e que estaba moi lonxe de Berlín. Bruno e mais a súa irmá non estaban moi contentos con ese lugar e a nai dos rapaces dicíalles que o fixeran polo seu propio ben xa que alí terían unha mellor educación. O Furias era o xefe do pai de Bruno e un día foi comer á casa do rapaz cunha muller que era moi amable. A Bruno non lle caeu ben xa que pasou del e mais da súa irmá Gretel. Bruno non tiña amigos e había un valado que non podía pasar e ao outro lado había moitos rapaces. Bruno un día coñece a un rapaz que se chama Shmuel e póñense a falar das súas vidas. Un día Bruno pasa ao outro lado do valado para axudar a buscar ao pai de Shmuel e se queredes saber como remata o libro tedes que lelo.


NOTA:7,5

martes, 22 de abril de 2008

Robinson Crusoe

Este libro é do gran autor Daniel Defoe e trata do seguinte:Robinson e un rapaz que quere ir traballar fora da casa pero o seu pai non le quere deixar ir fora da casa a traballar. Un día un amigo díxolle se quería ir con el traballar e Robinson contestoulle que si. Xa embarcados sofren imnumerábles aventuras pero sen dubidalo nada a máis importante e cando uns mouros secuestran a toda a embarcación. Robinson convertese no servinte persoal do xefe o que lle axudou a fugarse un día levando con el outro mouro pequeno e indefenso. Logo robinson vese el so nunha illa donde tamen sofre bastantes aventuras con Venres un indixena que atopa naquela illa. Se queres saber como remata este apasionante libro recomendoche que o vexas.
NOTA:9

Resistencia

Este libro foi escrito por Rosa Aneiros.
Este libro trata dun rapaz chamado Dinís que a maior parte do tempo pasábao coa súa veciña chamada Carmen. Vivía nunha casa moi pobre xunto coa súa nai chamada Isaura. Ela traballaba de peixeira, repartía o peixe polos alredores da vila onde vivía. Estaba namorada dun home chamado Antonio que traballaba nunha fábrica. Na súa vila as veciñas estaban todo o día falando dela xa que estaba solteira e tiña un fillo. O pai dese rapaz era Antonio o mozo da súa nai da xuventude. Cando Isaura morreu Dinís foise a vivir preto da praia. Estando alí nun verán coñeceu a unha rapaza da que se namorou dela. Esta rapaza ao chegar o final do verán marchaba para a cidade, pero aínda así o seu amor sobrevivía porque se escribían todas as semanas. Dinís enterouse da morte da súa nai cando tiña idade de entender esas cousas. Se queres saber o final deste libro tes que ler o libro.
NOTA:8
Eu recoméndolle este libro a todas as persoas que lles gustan as historias enredadas.

Rosa Aneiros falando de Curros:

MEMORIAS DUN NENO LABREGO

Memorias dun neno labrego escribiuno Xosé Neira Vilas e foi publicado por Narrativa na coleccion Edicións do Castro .
Balbino é un rapaz da aldea. Ademais de vivir na aldea era dunha familia moi pobre polo que nunca saíra de Galicia e el quería ir para América. Seus pais eran caseiros e Balbino non entendía moi ben por que tiñan que darlle parte das ganancias e parte do que recollian ao dono das terras nas que traballaban. Balbino levantábase moi cedo polas mañás para levar as vacas ao monte e logo ir para a escola. Balbino era un rapaz que sempre estaba pensando porque pasaban as cousas como pasan. Un día veu unha profesora nova da que se namorou. Outro día coñeceu o seu mellor amigo que se chamaba Lelo co que compartía todo.
A Balbino nunca lle saían as cousas moi ben. Pronto quedou sen porque o seu amigo marchou para América, morreulle seu avó e outras cousas que para sabelas terás que ler o libro.
Pareceume un moi bo libro porque fala de como foi Galicia no pasado.
NOTA:9

Orgullo e prexuízo


A autora deste libro é Jane Austen.
Este libro trata da familia Bennet que ten cinco fillas (Lissy, Jane, Mary, Lydia e katty) que cada unha ten diferente maneira de ser. A nai destas o unico que pensaba era en casalas pronto e con homes ricos. Lissy unha das fillas maior non quería o que dicía a súa nai senón casar con alguén que ela quixera, de tal forma que cando o seu primo Collins lle pediu a man esta rexeitouno o cal fixo que todos se sorprenderan moito e a súa nai púxose fatal dos nervos, porque para ela Collins, ao ser rico, era o marido perfecto para a súa filla. Lissy ao final de moitos sucesos acabou guiándose polo seu corazón. Despois de moitos encontros desagradables e odio ante Darcy, acabáronse namorando e casaron. Jane viviu moitas desilusións por un amor que para ela era imposible, por culpa de que todos os querían separar, pero finalmente o amor de ambos puido con todo e acabaron casando. Lydia era a máis traste e escapou cun home que non lle conviña e para non acabar coa reputación da familia, acabárona casando con el aí nda que non lles agradou nada. Finalmente todo quedou amañado e todos felices porque despois de tantos problemas conseguiu cada un estar con quen quería...
Este libro non me gustou moito porque pereceume moi lioso e pouco comprensible.
Nota:5



Aire Negro

Este libro titúlase Aire Negro e está escrito por Agustín Fernández Paz. Trata sobre un home que é doutor nunha clínica psiquiátrica, que nos conta o que lle pasou coa súa pacienta Laura Novo. Esta paciente tiña a manía de que cando vía un papel ou calquera obxecto ou cousa para poder escribir escribía o seu nome. Laura fíxoo pasar moi mal a Moldes porque dicía que vía montros e pantasmas no faiado da súa casa pero Moldes non lle cría nada e un día decidiu comprobar esa existencia cos seus propios ollos. Un día foi con Laura a casa dela para ver se iso era certo, xa na casa, abren a porta do faiado e comezan a saír pantasmas e sombras por todas partes pero, esas pantasmas e sombras ¿desapareceran das vidas de Laura Novo e de Moldes? Se de verdade queredes sabelo teredes que ler o libro e comprobalo vós mesmos.
Este libro gustoume moito porque pareceume intrigante e misterioso e intrígate ata o final do libro.

NOTA: 8



martes, 15 de abril de 2008

TERRA BRAVA


Terra brava é un libro de Ánxel Fole que consta de varios relatos curtos, ambientados nas terras do Courel. Un deles titúlase "Cara de lúa". Nunha aldea galega vivía unha panda de homes moi singulares. Ían sempre á taberna do Miguel. Un chamábase Ferrete e o outro Xéneca. Tanto un coma o outro estaban sempre a falar mal dun home que vivía na mesma vila.Este home era médico, un home culto que ía á taberna a ler o xornal e a tomar o café. Un día este home foi facer unha revisión a Santiago. Os homes do bar souberon que tiña cancro de pulmóns e morreu no mesmo día. Non superara a operación e morrera. No bar houbo un silencio. Todos quedaron pensativos e comezaron a recordar anécdotas que viviran con el.
Tempo despois, o Miguel fíxolles unha aposta ó Ferrete mais ó Séneca. Se tiñan peito suficiente para ir ao cemiterio de noite. Se se atrevían a ir esperaríalles unha cea gratis, pero se escapaban serían recordados na vila enteira coma dous covardes.
E, coma sempre, se queredes saber o final deste relato e doutros lede o libro de Ánxel Fole que paga a pena pois está moi ben.

NOTA: 7

lunes, 7 de abril de 2008

A ILLA DO TESOURO


O libro que eu lin titúlase A Illa do Tesouro e o seu autor é Robert Louis Stevenson. Este libro trata de unha familia que ten unha pensión con un bar e un restaurante e un día apareceu un home que dicía ser un pirata. Déronlle pensión e os primeiros meses pagaba a hospedaxe pero despois deixou de pagar e aínda por encima cantaba unha canción moi rara, ademais era moi desagradable coa xente e os clientes protestábanlle ao dono pero non se atrevía a decirlle nada xa que era un pirata e tiña medo o que lle puidera pasar se lle dicía algo. O dono do bar tiña muller e fillo e o fillo era amigo do pirata. O pirata decíalle que tiña un tesouro escondido e contáballe as aventuras que o pirata vivira. O pai do rapaz enfermou e o pouco morreu, o rapaz e mila nai quedaron o cargo da pensión. Ó pirata veuno visitar un home que se facía chamar O Gato Negro e tiña un coitelo enorme. Viñera a visitar ó pirata para que lle dixese onde se atopaba o tesouro pero o pirata non lle dixo nada e o outro marchou. Despois apareceu un cego que tamén viña buscando ó pirata e quedaron no porto para falar. O pirata doulle un ataque e morreu xa que sempre estaba a beber ron e o médico dicíalle que non podía beber tanto que lle ía a dar algo pero él non lle fixo caso. O rapaz e maila nai subiron a habitación do pirata e coleron as cousas que tiña no baúl e alí había un mapa que o rapaz colleu. Cando estaban collendo as cousas do pirata sentiron unhas voces e o rapaz ó lonxe veu ao cego que traía moitos homes con el para atacar ó pirata e o rapaz e a muller escaparon de alí deixando ó pirata morto nas baldosas do bar. Os dous escaparon para o porto e a muller desmallouse o sentir que estaban pollendo a pensión patas arriba xa que estaban rompendo os cristais e estábanlle dando patadas as portas. Chegaron os gardas e os bandidos escaparon a correr e o cego meteuse no medio do camiño e como había moita neboa non se vía nada e os gardas atropellárono cos cabalos e matárono. Despois disto o rapaz marchou co garda e foron a casa do médico que tamén era o xuíz da vila. Cando o rapaz lle ensinou o mapa chamaron o home mais rico do pobo e ensináronlle o mapa. O home o ver o mapa sabía que podía gañar moitos cartos e comprou o barco mais grande e veloz que había e partiron para a illa. Levaban unha tripulación que estaba composta por uns homes que escollera o home. O capitán do barco era un home moi honrado e un día o rapaz escoitou a uns homes falar de que ían matar a tódolos tripulantes do barco para quedarse co tesouro. Só lles faltaba atopar o mapa e despois mataríanos. Ó rapaz contoulle todo ao capitán e mais o médico e estes tramaron un plan para contraatacar. Ó rapaz, cando chegaron á illa foi a dar unha volta e viu a un home que levaba tres anos alí metido sen falar con ninguén. Descubrirón un fortín e escondéronse alí. Cando os outros o descubriron empezaron a pelexar e a metade deles morreron. Atoparon o tesouro e se queredes saber o que pasou co tesouro e co grupo do rapaz lede o libro.

NOTA:9
Debuxos animados





miércoles, 2 de abril de 2008

Unha noite de venres

Este libro é de Jordi Sierra.
Trata sobre cinco mozos. Conta cada un o que lle sucede durante unha semana antes de chegar o venres e os problemas que teñen cada un... Estaban ansiosos de que chegara o venres pola noite porque para eles os venres son para desconectar e pasalo cos amigos sen ninguha preocupación. Pero cando por fin chegou a noite do venres preparáronse para saír e máis tarde reuníronse no bar de sempre aínda que antes tiveron diversos percances. Estiveron tomando unhas cantas cervexas e contando cada un os seus sucesos durante a semana. Ao pouco tempo cambiaron de lugar para ver que ambiente había nos diferentes sitios. Pero un dos mozos comezaba a encontrarse nervioso porque necesita un porro ou algo que o axudara esa noite a olvidar todas as preocupacións que tivera e así poder pasar ben ese venres como todos os anteriores... pero despois de moito buscar ninguén tiña nada por culpa do rexistro que fixera a policía pouco tempo antes, pero el non se conformaba e seguía buscando e preguntándolle a toda a xente que sabía que puidera ter. Así pasaron a noite dun sitio a outro de tal maneira que tiveron graves problemas toda a noite. Pero nada foi tan grave comparado coa disputa que tiveron cun mulato que coñecían e que foron á súa casa pensando que podía ter algo de droga e este como se negaba acabaron pelexando tanto que sen darse conta acabou todo moi mal porque a este matárono sen querer. Pero por se fora pouco a casa do mulato incendiouse. Entón marcharon todos asustados cada un para a súa casa pensando que ían acabar todos no cárcere pero tiveron sorte porque debido ao incendio non quedaron pegadas.

Este libro pareceume moi interesante porque trata sobre a realidade de hoxe en día, polo tanto aconséllovos que o leades.

Nota:8

martes, 1 de abril de 2008

Cairo Branco


Cairo Branco foi escrito por Jack London .
Dous homes levaban un morto a unha vila ó outro lado das montañas. Lévano nun trineo arrastrado por cans .
Na viaxe encontráronse cunha manada de lobos onde unha loba lle ía quitando os cans. Un dos homes enfrontouse aos lobos e morreu no enfrontamento, o seu compañeiro seguiu ata chegar a unha vila.
A loba tivo seis crías, cinco delas da cor dos cans e unha da cor dos lobos, o único que sobreviviu, os outros morreron nunha época de pouco alimento."O torto", pai dos lobos morreu no enfrontamento cun lince. A loba e máis a cría encontráronas uns indios que fixeran un campamento ao lado da cova onde vivían os lobos. Os indios foran os donos da loba chamada "Quichie"; ao lobezno puxéronlle o nome de Cairo Branco. Cairo Branco acabouse acostumando ás persoas pero a unha en especial. A nai morreu nunha pelexa de cans e Cairo branco foi co seu dono recorrer o mundo. Para saber o final hai que lelo.
OPINION:Gustoume o libro pero é algo pesado á hora de lelo.
NOTA: 6




miércoles, 5 de marzo de 2008

Las aventuras de Tom Sawyer


O último libro que lin é Las aventuras de Tom Sawyer e o seu autor é Mark Twain.
Este libro trata das aventuras dun rapaz chamado Tom Sawyer. A súa tía Polly estaba chamando por el para que fose merendar pero el non se daba conta de que Polly o estaba chamando porque estaba encerrado no soto comendo cousas azucradas. A súa tía estaba bastante preocupada porque xa había algún tempo que non sentira a Tom na casa e decidiu ir mirar á despensa para ver se estaba alí. Cando abre a porta e ve que alí esta o seu sobriño bótalle unha bronca moi grande porque a ela non lle gustaba que tomase cousas azucradas pero el nunca lle facía caso. Polly castigou a Tom sen saír da casa cos amigos porque el non lle fixera caso. Un día Tom, xa farto de tantos castigos e de tantos berros, decide marchar da casa porque xa non aguantaba que a súa tía non lle deixase comer o que el quixese e lle berrase por todas as cousas que el fixera. Mentres escapaba encontrouse con un dos seus mellores amigos, Joe. Tom cóntalle que está marchando da casa e dille se quere acompañalo. Joe dille que si e vanse vivir a un bosque e, para non aburrirse, deciden xogar a que son piratas e deciden ir buscar a outro amigo deles chamado Huck. Deciden facelo prisioneiro e ao final aliouse con eles e fixéronse os tres piratas do mesmo bando. En principio estábano facendo de broma porque estaban xogando a ser piratas pero un día descobren a uns homes falar sobre un tesouro que estaba soterrado no medio dun bosque.... Se queredes saber máis deste libro teredes que leelo.
Este libro gustoume porque está moi ben e porque me gustan os libros de aventuras.

NOTA: 7

martes, 4 de marzo de 2008

As aventuras de Pinocchio


Este libro está escrito por Carlo Collodi.

Pinocchio foi feito dun anaco de madeira. O home que o creou chamábase Geppeto. Geppeto era un home pobre que quería facer un monicreque. Cando xa tiña rematado o monicreque, este empezou a gastarlle bromas. Cando Pinocchio xa se fixo algo maior o seu pai queríao mandar á escola, pero faltáballe o silabario. Geppeto vendeu o seu abrigo para poder comprarllo. Esa mañá cando Pinocchio saíu da casa para a escola encontrou un teatro no medio dunha rúa, el decidiu vender o silabario para poder mercar unha entrada. Alí coñeceu a varios monicreques e o xefe deulle cinco moedas de ouro. Cando volvía de volta para a casa encontrouse cun golpe e cun gato, estes dicíanlle que podía ter moitos mais cartos se plantaba as moedas nunha leira. Estes empezaron a gastarlle bromas ata que o colgaron dunha póla. Unha fada salvoulle a vida, ela encariñouse con el e mandou chamar ao seu pai para poder vivir todos xuntos. Pinocchio botouse a correr polo camiño e perdeuse ata que se fixo can de garda nunha casa. Cando Pinocchio se dispoñía a volver para a casa da fada viu unha lápida co seu nome. Despois de todo o que lle ocorrera decidiu facerlle caso ao seu pai e ir á escola. O primeiro día todos os nenos burlábanse del. Coñeceu a Mecha co que tivo moitas aventuras. Pero un día cando xa non querían ir á escola marcharon para o país dos enredos e volvéronse burros. Pinocchio foi para un circo e Mecha para unha casa. Finalmente Pinocho encontrou ao seu pai e volveuse un neno.

Eu penso que este libro está ben para a xente que lle gusten as aventuras.

NOTA: 9






martes, 26 de febrero de 2008

CONTA SALDADA


O pai de Catalina, segundo contaban suicidárase pola ventá da súa oficina. Á súa familia afectoulle moito a súa morte, sobre todo Á súa filla. Catalina colleulle a súa nai as chaves da oficina onde traballara o seu pai para ver onde morrera e para recordalo. O primeiro que viu ó entrar foi que o ordenador estaba encendido e apareceulle o espirítu do seu pai, este explicoulle como fora realmente a súa morte, que o matara un cliente porque lle fixera mal un traballo...e contoulle todos os detalles que sucederon. O seu pai aproveitou tamén o momento para contarlle que tiña un irmán que tivera con outra muller. Catalina dispúxose a falar co seu suposto irmán para vingar a morte do seu pai...
Despois de moitos sucesos entre o seu "irmán" máis ela puxéronse de acordo e foron en busca dos homes que lle dixera seu pai que o mataran. Pasaron moitas cousasa xuntos dende conducir un coche sen carnet ata un lugar bastante lonxe ata incluso matar unha persoa, pero en defensa propia.
Finalmente conseguiron vingar a morte do seu pai e tamén descubreron por un análise de sangue que realmente non eran irmáns. Como resultado desta aventura que pasaron xuntos fixéronse moi bos amigos. E Catalina estaba contenta porque conseguira que a alma do seu pai descansara en paz xa que os homes que o mataran morreran...
O autor deste libro é Suso de Toro. Dun dos seus últimos libros podedes ver a o vídeo publicitario de abaixo.

A nota que lle poño a este libro é un 8 porque é un libro moi interesante e que se pode aprender moito da vida polo cal vos animo a que o leades.



miércoles, 20 de febrero de 2008

El Libro de la Jungla


O seguinte libro que lin escribiuno Rudyard Kipling e titúlase El libro de la Jungla.
Mowgli é un bebé humano, pero foi roubado polo tigre Shere Khan. A partir dese momento criouse cunha manda de lobos. O seu mestre foi Balú e a mellor amiga foi Bagheera. Mowgli tivo moitas aventuras xunto con estes habitantes da selva. Na selva tivo algúns problemas, sobre todo co tigre. Cando xa era un home el era o que mamdaba na selva.
Kotick era unha foca branca que naceu na praia de Novastoshah. Ela naceu alí porque as focas voltan ó seu lugar de orixe á hora de ter crías. As focas cando xa teñen tres meses de vida son abandonadas polos seus pais. Cando tivo un ano e medio de vida voltou á praia onde nacera para poder levar as súas compañeiras a un sitio novo onde o home non soubera del e así poder libralas de ir ó matadeiro.
Unha mangosta chamada Rikkitikkitavi encontrou unha familia que a criou. A mangosta fíxose moi boa amiga de Teddy. El quería a mangosta como unha mascota. No xardín da casa Rikkitikkitavi tivo un problema coa serpe Kaa. Os seus amigos no xardín eran o paxaro Darzee xunto coa súa muller.
Os animais da selva tiveron que deixar o seu lugar de orixe e acampar na entrada dunha cova, que resultou ser unha mina. Todos os animais empezaron a obedecer ao home e a acatar as súas ordes.
Penso que este libro esta moi ben sobre todo a quen lle guste a natureza e o que pasa entre animais e o home.

NOTA:9


martes, 8 de enero de 2008

Raquel




A autora deste libro é Isabel Clara Simó.
Este libro trata sobre unha rapaza que conta sucesos da súa vida nun diario. Nel conta diversos acontecementos que lle sucederon durante o curso, algúns bos e outros malos.
Raquel tivo un momento no que o pasou realmente mal porque cando a súa mellor amiga enfermou gravemente de cáncer tivérona que levar a outro país para que a intentasen curar. Raquel dende que a súa amiga marchara apenas sabía nada dela e iso que lle mandaba cartas porque a estrañaba moito. Ata que un día enterouse de que a súa amiga volvera á vila, pero ela non a avisara. Ós poucos días Raquel entérase de que a súa amiga empeorara de repente, e morrera. Raquel pasouno realmente mal, pero co tempo foise recuperando e seguindo coa súa vida.
Raquel conta tamén no seu diario que se sente contra gusto co seu aspecto físico e intenta buscar unha solución ó seu problema...
A relación entre os seus pais cada vez empeora, ata tal punto que deciden separarse, porque o pai de Raquel enamorouse doutra muller. Isto a Raquel e a súa nai afectoulles moito. Unha vez separados, Raquel decidiu quedar coa súa nai pero o seu irmán preferíu ir co seu pai.
Finalmente Raquel a causa da separación dos seus pais tense que poñer a traballar, para axudarlle a súa nai cos gastos e pagar os seus estudos. Pero isto non lle importaba porque tiña o apoio do seu gran amor, Oriol.


Nota:7
O motivo de que lle poño esta nota é porque é un libro bastante bonito que nos fai ver como é a vida realmente para algunhas persoas e mirar igualmente pase o que pase cara adiante, e por isto mesmo aconsellovos que o leades.

Guerra en casa



Este é o meu cuarto libro que lin. A súa autora é Anne Fine.
Este trata dunha familia na que hai cinco membros o pai chámase Briget, a nai Margaret, o rapaz Will, a rapaza máis grande Estelle, e a máis pequena chámase Muffy. Estelle es una adolescente que non lle gusta que nadie a corrixa. Nesta familia sempre hai una discusión por culpa da súa atitude. Muffy aínda non empezou a falar e os seus pais pensan que e por culpa do mal entendemento que hai entre Estelle e os pais. Esta tarde unha amiga dela invitouna ao seu aniversario. Pero resulta que esta tarde había a reunión de pais no colexio. Os seus pais discutiron un bo rato a ver quen ía a reunión. Cando marcharon os dous a reunión Estelle empezou a prepararse, Muffy quedou durmindo toda a tarde. El había quedado con sus amigos para poder saber o que lle dicían os profesores aos pais. Esa tarde Muffy pasouna todo o tempo falando cos seus irmáns. Cando voltaron os seus pais Estelle díxolle o que ía ir a festa da súa amiga na discoteca máis famosa do lugar. Nesta discoteca deixanlle beber, fumar, e tomar sustancias ilegais a menores de idade. Will chegou a tempo e escoitou todo o que dicían. Finalmente, Estelle empezou a levarse moito mellor cos seus pais, Muffy empezou a falar diante dos seus pais e Willl volveu a chamarlle Stelly a súa irmá xa que cando eran pequenos el chamaballe así a súa irmá. En un trabajo de la asignatura de lengua ella cambió su nombre por el de Anne Fine.

NOTA: 7

Recoméndolle este libro a todos que teñan algún problema en casa.

Maldino DNI




O libro de maldito D.N.I. escribiuno Pepe Carballude é publicado por Xerais na colección Fora de xogo.
Olimpio Montes é biólogo e ten cincuenta anos e fixo un estudo cronoloxico da súa familia e daballe que ia morrer os oitenta anos e queria vivir os ultimos anos da súa vida moi tranquilo polo que imbenta o seu enterro e falsifica a partida de defunción para desaparecer por fin dos documentos fiscais un amigo seu desconfía e vai donda a muller de Olimpio e pediulle explicacións e a muller enfaduse con el pero el seguiu investigando pola súa conta e todo lle parecía moi raro.
Olimpio máis a muller decidiron vender o viveiro que tiñan, onde xa fixo algo que o puxo en algúns apuros. O que queira saber o final que o lea
Pareceume moi bo porque é un libro entretido.
NOTA 8

El Lazarillo de Tormes


El Lazarillo de Tormes é un libro que está escrito de un xeito anónimo.

Este libro trata dun rapaz pequeno moi pícaro chamado Lázaro que foi enxendrado no río Tormes porque o seu pai traballaba nun muiño. Ó seu pai ocorrelle a desgraza de que se volve pobre e non teñen nin para comer. Entón, a súa nai decide entregar a Lazaro a un cego debido a que eran moi pobres e eles non teñen forma de alimentar ó seu fillo. Co cego pasaba bastante fame pero conseguíu roubarlle algunha comida e estivo moi ben a forma na que lle conseguíu roubar o viño. O cego enterouse de que Lázaro lle bebera do viño que el bebía e a pesar de que lle collera bastante cariño acabou botando do seu lado, xa que lle roubaba comida e o cego quedaría sen nada. Despois consegue estar con outro amo máis pobre co outro e para coseguir levar algo de comer a boca tívolle que roubar a comida que o seu novo amo gardaba nun cofre. Cando o seu amo se enterou de que Lázaro lle roubaba a comida (e non era unha serpe como lázaro dicía) botouno da súa casa e díxolle que non o quería coidar máis porque senon acabaríalle con toda a comida. Despois tivo outro amo co que pasaba moita fame tamen e o único que comía el e o seu amo era migas e anacos moi pequenos de pan. Cando marcha de donde este amo, xúntase cun buldeiro co que segue pasando fame pero o que lle colleu moito cariño porque este non lle poñía nunca a man enriba. Despois decide ir a mendigar a unha praza e alí consege traballar de carteleiro ou de predicador de anuncios ou noticias. Se queredes saber que tal lle foi a Lázaro despois disto teredes que ler o libro.
A min este libro non me gustou moito porque esta escrito en castelán antigo e porque non me gustan este tipo de libros.

NOTA: 6

Pasión fútbol


Este libro trata de dous rapaces que querían conseguir cartos para comprar un aforo para ir ver os partidos dos Newcastle United. Pero non tiñan cartos suficientes. Entón decidiron ir roubar para conseguir os cartos aínda que a un dos dous non lle gustaba a idea e puxéronse a buscar polos descampados. Ó final da tarde xa estaba convencido e dirixíronse cara unha casa. Nesa casa non encontraron nada de valor, entón os dous decidiron ir roubar unha tenda e dirixíronse cara ela. Cando chegaron alí os dous estaban moi nerviosos e un deles estaba na porta buscando unha placa que puxera "pechado". Entón o outro dirixiuse ó dono e pideulle os cartos. Cando o rapaz se despistou o tendeiro tentou escapar pero o rapaz tirouse enriba. Se queredes saber o final do libro eu anímovos a ler o libro. O autor deste libro é: Jonathan Tulloch.




NOTA:8

jueves, 20 de diciembre de 2007

EL LAZARILLO DE TORMES




El Lazarillo De Tormes es un libro muy interesante escrito en castellano antiguo. Ahora os lo voy a resumir:
Al Lazarillo de Tormes le llaman así porque su madre lo engendró en el río Tormes, ya que su padre trabajaba en el molino. Él vivía con sus padres hasta que la justicia se llevó a su padre y lo ejecutó. Tiempo después su madre tuvo un novio moro. Lázaro al principio no le quería pero después ya le fue cogiendo cariño. Gracias a él había más dinero, más comida y leña en invierno. Pero la justicia también se lo llevó a la cárcel. Un día estando en la taberna con su madre acordaron que se tendría que ir a vivir con un ciego. Entonces se fue a vivir a Salamanca con su amo. Éste nada más llegar le dio un golpe contra un toro de piedra. Lázaro pasaba bastante hambre con el ciego. Entonces le tenía que robar el vino, el chorizo, el pan....
Pero el ciego cuando se daba de cuenta le daba una paliza. De modo que un día que llovía a cantaros tenía que alludarle al ciego a pasar un regato que iba lleno por la fuerte crecida. El ciego necesitaba la ayuda de Lázaro para pasar. Éste buscó el sitio más estrecho para pasar, y de un salto pasó a la otra orilla. Pero cuando el ciego saltó, en la otra orilla había un poste de piedra con el que chocó y se abrió la cabeza. Después el chaval se escapó corriendo mientras su amo maldecía en el suelo. Después de esto tuvo de amo a un abad de un monasterio con el que vivío pasando hambre, y al que tuvo que robar sus panes por la noche para poder llevarse algo a la boca, hasta que éste lo descubrió y lo echó.

Después de esto, Lázaro se fue a pedir a una plaza y allí encontró a su tercer amo que era un caballero noble. Éste hombre tampoco tenía que comer y pasaba hambre. Pero fue el único de sus amos que no le puso la mano encima. Finalmente escapó de la ley y dejó a Lázaro solo.
Lázaro tuvo otro amo , un buldero con el que pasó buenos y malos momentos.
Si quereis saber más sobre este libro, leedlo.
Este libro me gustó porque es divertido pero es dificil de entender porque está en castellano antiguo, de modo que yo no lo recomiendo.
Nota: 7

O centro do labirinto


Este é o terceiro que lin. O seu autor é Agustín Fernández Paz.
Este libro tratra dunha muller chamada Sara que ten un fillo chamado David. Estes viven en Berlín. Sara é unha muller que viaxa moito por culpa do traballo. Este verán Sara tivo que viaxar a Compostela a ver uns petróglifos. David esta vez decidiu viaxar con ela e coñecer como era Compostela. Esta mañá saíu co seu aeuromóbil dar unha volta, pero nesa saída tivo un accidente. O seu aeuromóbil chocou contra unha árbore. A xente do vila máis cercano collérono e levárono para a súa casa, xa que este perdera o sentido. A súa nai tiña uns compañeiros de traballo chamados Walter e Frida e coa axuda destes mandou a policía na procura do seu fillo. David estaba todo o tempo custodiado por unha rapaza chamada Brenda. Pouco a pouco fóronse namorando. Sara estivo moito tempo roldando o lugar do accidente. Nunca conseguira probas para poder demostrar que o seu fillo tivera o accidente nesa zona. Sara encontrou o pendente que David levaba posto. Ela sempre lle contaba todo a Walter , pero este xunto con Frida querían facer desaparecer a Sara xa que crían que era unha boa oportunidade.
David e Brenda decidiron vivir xuntos, David foi aprendendo palabras daquel costume de vida xa que era moi distinta a súa. Sara enterouse do que lle querían facer os seus amigos e xunto con todo o mundo daquela vila sacaron e buscaron información para xustificar o porqué querían botar a xente das aldeas. Sara voltou para Berlín e David quedou alí con Brenda e este díxolle que se algún día tiña que marchar de alí voltaría se ela non marchaba con el.

Este libro gustoume porque trata de moitas cousas pero sobre todo de aventura.

Recoméndollo a todas as persoas que lle guste a aventura.

NOTA: 8

Corredores de sombra



Este libro, escrito por Agustín Fernández Paz, trata dunha rapaza chamada Clara que un día descobre un esquelete cun furado de bala no cráneo.

O esquelete aparece envolto nunha alfombra nun pazo que se estaba reformando. Clara ó descubrir o esquelete tivo a intriga de saber todo acerca dese asunto, pediulle ós seus amigos que lle axudasen porque senón ela sóa non ía dar resolto ese misterio sobre o dito esquelete. Os seus amigos axudáronlle a ela encantados porque a eles tamén lle gustaban os asuntos relacionados co misterio. Despois de tanto investigar conseguiron averiguar de quen era o dito esquelete pero se de verdade queredes saber de quen era o esquelete e o seu misterioso furado de bala no cráneo teredes que ler o libro.

O libro gustoume porque é bastante interesante e ten moito misterio en case todo o libro.

NOTA: 7

Pasar o límite





O autor deste libro é Javier Alfaya.
Este libro trata dun mozo chamado Gabriel ao que lle morren os seus pais con tan só 17 anos. A súa irmá pediralle que fora vivir con ela, a Madrid. Pero el non quixo porque non se imaxinaba vivir lonxe do mar e dos seus cans, que son os seus fieis amigos. Entón decide quedar na casa na que vivira sempre cos seus pais. A súa vida segueu transcorrendo tranquilamente como antes de que morreran os seus pais, ata que un día a súa vida cambiou por completo... Como lle facían falta cartos para cubrir os seus gastos e andaba algo xusto deles meteuse no que non devía. Empezou a tratar co "Home Gordo" que se dedicaba ao contrabando. O trato que fixo con el consistía en que lle tiña que deixar a súa finca, que estaba preto do porto para gardar a mercancía de contrabando...Gabriel recibía unha cantidade de cartos por cada vez que escondían a mercancia na súa finca.
Pasou o tempo e a cousa seguia igual, aínda que a Gabriel parecíalle algo moi arriscado pero á súa vez tamén unha aventura coa que gañaba cartos. Ata que un día o Home Gordo lle dixo que lle tiña que axudar unha noite a traer a mercancía. E despois de moito pensalo aceptou porque lle propuxeron moitos cartos. Pero esta aventura saíulles moi cara porque a policía pillounos e leváronos a todos para o cárcere menos a Gabriel porque dou escapado. Isto serviulle para deixarse de meterse no que non debe e centrarse no que realmente quere ser na vida, mariño.

Este libro gustoume porque nos ensina o caro que nos pode saír meternos no que non debemos... Recomendo que o leades porque é un libro que nos ensina o que é a vida en realidade.
Nota:7

Mutacións Xenéticas










O libro que eu lin titúlase Mutacións Xenéticas e a sua autora é Fina Casalderrey. Este libro trata de que un rapaz que se chama Hadrian e vive en Londres vai pasar as vacacións co seu avó que vive en Galicia, concretamente en Fisterra.
Os pais do rapaz ían ir de lúa de mel e como non tiñan con quen deixar ó rapaz mandárono co seu avó. O rapaz pensaba para si que todo o que estudiara non lle valera para nada porque agora íano mandar co avó e alí íase aburrir moito.
Ó día seguinte que lle deron as notas ó rapaz os pais acompañaron a Hadrian ó aeroporto e Hadrián nunca montara en avión. Cando chegou a Santiago buscou polo avó pero non o atopou e foi para o bar do aeroporto. Acordouse da equipaxe pero cando foi collela xa non estaba. Regresou ó bar e alí viu a un señor que non tiña moi boas pintas pero tiña a súa equipaxe. Preguntoulle se era Manuel e el respondeulle que si. Hadrian montou no seu coche e cruzaron moitas aldeas e moitas montañas. Chegaron a unha casa que era moi vella. O avó parou e baixou do coche. Abreu as portas do garaxe e meteu alí o coche. Baixaron por un corredor que estaba ás escuras e chegaron a unha parte na que había un aparello que ía por debaixo da auga. O avó díxolle que estivera tranquilo que el fixera un túnel especial para que o aparello non rozara contra as paredes para non rompelas. Hadrián miraba para os lados e vía os peixes e as plantas que había debaixo da auga. Chegaron ata a vivenda e era como unha especie de cova, só que tiña mobles, luz e ademais estábase quente aínda que polas paredes caía auga do mar que estaba fría. O avó de Hadrián era un científico moi importante que estaba traballando nun traballo que cambiaría a vida do mundo. El dixera que estaba retirado para que os periodistas o deixaran en paz. En Fisterra toda a xente pensaba que era un campesiño que vivía no medio do monte porque estaba algo tolo. O avó díxolle a Hadrián que se tumbase a descansar xa que mañá lle tiña que ensinar unha cousa moi importante. Ó día seguinte o avó non estaba na casa e Hadrián saíu pola porta pola que o avó lle dixera que esa porta non podía ir só. Hadrián saíu e foi por unha cova e chegou ata o que parecía un pequeno laboratorio. Cando entrou alí había unha gran serpe e Hadrián quedouse quieto. Cando a serpe o ía picar Hadrián gritoulle que parase e a serpe marchou. Hadrián botou a correr para a casa pero con tantos nervios perdeuse e comezou a berrar. O avó ó escoitalo chamaba por el pero non o vía. Hadrián chegou á casa e o avó estábao esperando á porta da casa pero non lle dixo nada. Hadrián preguntoulle que facía con eses animais e entón o avó díxolle que estivera os cinco últimos anos experimentando con todo tipo de animais e lograra amaestralos e agora non farían falta os robots e consumiríase moita menos enerxía. O avó pensaba vender os animais a África para que a xente non traballase tanto. O avó dixéralle a Hadrián que en Fisterra só tiña un amigo de confianza e que vivía nun barco. O avó díxolle a Hadrián que ía facer a compra e que volvía nunha hora máis ou menos. Hadrián esperou toda a tarde e toda a noite pero non aparecía e entón saíu en busca do avó e na praza da vila estaba o coche del coas chaves tiradas ó lado da roda do coche. Hadrián acordouse do que lle dixera o avó e foi onda o seu amigo. Os dous empezaron a buscalo por toda Fisterra pero non o atoparon.

Se queredes saber como atoparon o avó só tedes que ler o libro. E este libro está moi ben porque contén moitas aventuras e ademais é un libro que contén moita intriga porque non se sabe o que vai pasar co avó ata que remata o libro.

NOTA:9