Mostrando entradas con la etiqueta Lucía F.C.. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Lucía F.C.. Mostrar todas las entradas

lunes, 9 de junio de 2008

RETRINCOS



Este libro ten cinco relatos. O seu autor é Alfonso Daniel R. Castelao. Vouvos resumir tan só un deles:
O SEGREDO:
O pai do pragonista estaba vivindo na Pampa Arxentina e un día chamou pola súa muller e o seu fillo. Estes marcharon para xunto el. Onde vivía o seu pai era unha casa que tiña tenda, pero como había moitos ladróns o mostrador estaba protexido por unha fenda con barrotes de ferro. Esa tarde cando estaba alí o protagonista chegou un ladrón no seu cabalo, cando se dirixiu ao mostrador caeu, o dependente dixo que estaba morto. Esa noite puxérono encima da mesa de xogar ao billar, ao seu redor tiña velas. Cando era hora de ir cear a nai do protagonista preguntaba por que había luz na tenda. O rapaz foi dormir e non lle contou nada a súa nai así que polo tanto soubo gardar o segredo.
Outros relatos son "Peito de Lobo", "O inglés", "O retrato" e "Sabela" da que recordo as últimas palabras:
-Meu bailador!
Nota: 8

martes, 29 de abril de 2008

ASASINATO NO ORIENTE EXPRESS

Este libro foi escrito por Agahta Christie.
A historia deste libro transcorre nun tren. O que leva a responsabilidade desta viaxe chámase Poirot. Ten dous compañeiros un chamado Bouc e outro Constantine. Este tren ten varios vagóns e diferentes compartimentos. Neste tren aconteceron moitas cousas, pero o máis estraño foi un crime durante unha viaxe moi longa. Poirot empezou a investigar a xente que visitaba ese vagón, despois de encontrar a Ratchell morto con doce coiteladas no pescozo. Cando Poirot preguntaba moito os pasaxeiros mentian iso foi debido a que todos eses pasaxeiros do vagón traballaran na casa dos Amstroms. Resulta que nesa casa raptaron a rapaza máis pequena chamada Daisy. Cando Poirot quería descubrir quen fora o asasino decatouse de que todos podían ser, pero finalmente o asasino foi Peter Michel este era o revisor dos corredores e atendía os compartimentos cando o chaman polo timbre.
Se queres saber como foron as cousas paso a paso xa sabes, tes que ler o libro.
Eu recoméndolle este libro a todos que lle gusten as historias de intriga.
NOTA: 9



martes, 22 de abril de 2008

Resistencia

Este libro foi escrito por Rosa Aneiros.
Este libro trata dun rapaz chamado Dinís que a maior parte do tempo pasábao coa súa veciña chamada Carmen. Vivía nunha casa moi pobre xunto coa súa nai chamada Isaura. Ela traballaba de peixeira, repartía o peixe polos alredores da vila onde vivía. Estaba namorada dun home chamado Antonio que traballaba nunha fábrica. Na súa vila as veciñas estaban todo o día falando dela xa que estaba solteira e tiña un fillo. O pai dese rapaz era Antonio o mozo da súa nai da xuventude. Cando Isaura morreu Dinís foise a vivir preto da praia. Estando alí nun verán coñeceu a unha rapaza da que se namorou dela. Esta rapaza ao chegar o final do verán marchaba para a cidade, pero aínda así o seu amor sobrevivía porque se escribían todas as semanas. Dinís enterouse da morte da súa nai cando tiña idade de entender esas cousas. Se queres saber o final deste libro tes que ler o libro.
NOTA:8
Eu recoméndolle este libro a todas as persoas que lles gustan as historias enredadas.

Rosa Aneiros falando de Curros:

martes, 4 de marzo de 2008

As aventuras de Pinocchio


Este libro está escrito por Carlo Collodi.

Pinocchio foi feito dun anaco de madeira. O home que o creou chamábase Geppeto. Geppeto era un home pobre que quería facer un monicreque. Cando xa tiña rematado o monicreque, este empezou a gastarlle bromas. Cando Pinocchio xa se fixo algo maior o seu pai queríao mandar á escola, pero faltáballe o silabario. Geppeto vendeu o seu abrigo para poder comprarllo. Esa mañá cando Pinocchio saíu da casa para a escola encontrou un teatro no medio dunha rúa, el decidiu vender o silabario para poder mercar unha entrada. Alí coñeceu a varios monicreques e o xefe deulle cinco moedas de ouro. Cando volvía de volta para a casa encontrouse cun golpe e cun gato, estes dicíanlle que podía ter moitos mais cartos se plantaba as moedas nunha leira. Estes empezaron a gastarlle bromas ata que o colgaron dunha póla. Unha fada salvoulle a vida, ela encariñouse con el e mandou chamar ao seu pai para poder vivir todos xuntos. Pinocchio botouse a correr polo camiño e perdeuse ata que se fixo can de garda nunha casa. Cando Pinocchio se dispoñía a volver para a casa da fada viu unha lápida co seu nome. Despois de todo o que lle ocorrera decidiu facerlle caso ao seu pai e ir á escola. O primeiro día todos os nenos burlábanse del. Coñeceu a Mecha co que tivo moitas aventuras. Pero un día cando xa non querían ir á escola marcharon para o país dos enredos e volvéronse burros. Pinocchio foi para un circo e Mecha para unha casa. Finalmente Pinocho encontrou ao seu pai e volveuse un neno.

Eu penso que este libro está ben para a xente que lle gusten as aventuras.

NOTA: 9






miércoles, 20 de febrero de 2008

El Libro de la Jungla


O seguinte libro que lin escribiuno Rudyard Kipling e titúlase El libro de la Jungla.
Mowgli é un bebé humano, pero foi roubado polo tigre Shere Khan. A partir dese momento criouse cunha manda de lobos. O seu mestre foi Balú e a mellor amiga foi Bagheera. Mowgli tivo moitas aventuras xunto con estes habitantes da selva. Na selva tivo algúns problemas, sobre todo co tigre. Cando xa era un home el era o que mamdaba na selva.
Kotick era unha foca branca que naceu na praia de Novastoshah. Ela naceu alí porque as focas voltan ó seu lugar de orixe á hora de ter crías. As focas cando xa teñen tres meses de vida son abandonadas polos seus pais. Cando tivo un ano e medio de vida voltou á praia onde nacera para poder levar as súas compañeiras a un sitio novo onde o home non soubera del e así poder libralas de ir ó matadeiro.
Unha mangosta chamada Rikkitikkitavi encontrou unha familia que a criou. A mangosta fíxose moi boa amiga de Teddy. El quería a mangosta como unha mascota. No xardín da casa Rikkitikkitavi tivo un problema coa serpe Kaa. Os seus amigos no xardín eran o paxaro Darzee xunto coa súa muller.
Os animais da selva tiveron que deixar o seu lugar de orixe e acampar na entrada dunha cova, que resultou ser unha mina. Todos os animais empezaron a obedecer ao home e a acatar as súas ordes.
Penso que este libro esta moi ben sobre todo a quen lle guste a natureza e o que pasa entre animais e o home.

NOTA:9


martes, 8 de enero de 2008

Guerra en casa



Este é o meu cuarto libro que lin. A súa autora é Anne Fine.
Este trata dunha familia na que hai cinco membros o pai chámase Briget, a nai Margaret, o rapaz Will, a rapaza máis grande Estelle, e a máis pequena chámase Muffy. Estelle es una adolescente que non lle gusta que nadie a corrixa. Nesta familia sempre hai una discusión por culpa da súa atitude. Muffy aínda non empezou a falar e os seus pais pensan que e por culpa do mal entendemento que hai entre Estelle e os pais. Esta tarde unha amiga dela invitouna ao seu aniversario. Pero resulta que esta tarde había a reunión de pais no colexio. Os seus pais discutiron un bo rato a ver quen ía a reunión. Cando marcharon os dous a reunión Estelle empezou a prepararse, Muffy quedou durmindo toda a tarde. El había quedado con sus amigos para poder saber o que lle dicían os profesores aos pais. Esa tarde Muffy pasouna todo o tempo falando cos seus irmáns. Cando voltaron os seus pais Estelle díxolle o que ía ir a festa da súa amiga na discoteca máis famosa do lugar. Nesta discoteca deixanlle beber, fumar, e tomar sustancias ilegais a menores de idade. Will chegou a tempo e escoitou todo o que dicían. Finalmente, Estelle empezou a levarse moito mellor cos seus pais, Muffy empezou a falar diante dos seus pais e Willl volveu a chamarlle Stelly a súa irmá xa que cando eran pequenos el chamaballe así a súa irmá. En un trabajo de la asignatura de lengua ella cambió su nombre por el de Anne Fine.

NOTA: 7

Recoméndolle este libro a todos que teñan algún problema en casa.

jueves, 20 de diciembre de 2007

O centro do labirinto


Este é o terceiro que lin. O seu autor é Agustín Fernández Paz.
Este libro tratra dunha muller chamada Sara que ten un fillo chamado David. Estes viven en Berlín. Sara é unha muller que viaxa moito por culpa do traballo. Este verán Sara tivo que viaxar a Compostela a ver uns petróglifos. David esta vez decidiu viaxar con ela e coñecer como era Compostela. Esta mañá saíu co seu aeuromóbil dar unha volta, pero nesa saída tivo un accidente. O seu aeuromóbil chocou contra unha árbore. A xente do vila máis cercano collérono e levárono para a súa casa, xa que este perdera o sentido. A súa nai tiña uns compañeiros de traballo chamados Walter e Frida e coa axuda destes mandou a policía na procura do seu fillo. David estaba todo o tempo custodiado por unha rapaza chamada Brenda. Pouco a pouco fóronse namorando. Sara estivo moito tempo roldando o lugar do accidente. Nunca conseguira probas para poder demostrar que o seu fillo tivera o accidente nesa zona. Sara encontrou o pendente que David levaba posto. Ela sempre lle contaba todo a Walter , pero este xunto con Frida querían facer desaparecer a Sara xa que crían que era unha boa oportunidade.
David e Brenda decidiron vivir xuntos, David foi aprendendo palabras daquel costume de vida xa que era moi distinta a súa. Sara enterouse do que lle querían facer os seus amigos e xunto con todo o mundo daquela vila sacaron e buscaron información para xustificar o porqué querían botar a xente das aldeas. Sara voltou para Berlín e David quedou alí con Brenda e este díxolle que se algún día tiña que marchar de alí voltaría se ela non marchaba con el.

Este libro gustoume porque trata de moitas cousas pero sobre todo de aventura.

Recoméndollo a todas as persoas que lle guste a aventura.

NOTA: 8

martes, 13 de noviembre de 2007

Las pelirrojas traen mala suerte


Este é o meu seguinte libro, Las pelirrojas traen mala suerte. Foi escrito por Manuel Luis Alonso.
Este libro trata dun rapaz chamado Buenaventura, pero todos lle chaman Chico. Un día, despois de ter una discusión cos seus pais por culpa das notas do colexio, decidiu marchar da súa casa. Empezou a camiñar e encontrouse cun grupo de rapaces que estaban sentados na porta dunha fábrica. Estes chamárono e despois de estar a tarde enteira falando con eles quedou a durmir dentro da fábrica. Esa tarde tiveron que ordenar e limpar todo para poder durmir. Chico non aguantou e foise. Ao outro día una roxa encontrouno e puxéronse a fumar e de paso a falar cousas da súa vida. Pero esa tarde a policía botounos da fábrica por culpa dos veciños. Empezaron a camiñar polas e cada día ían de bar en bar. Helena propúxose buscar ao seu mozo chamado Juan. Helena tiña que buscar primero a Héctor amigo de Juan para saber onde se encontraba. Chico foise con Helena a buscar a Héctor que vivía fóra de Granada. Chico non deixaba a Helena porque estaba namorado dela. Na súa viaxe que fixeran para encontrar ao seu amigo intentáronos matar. Horacio era o detective que tiña o pai de Juan e encontrou a Helena e levouna a onde se encontraba o pai para que lle explicara onde estaba o seu mozo. Cando lle dixeron que Juan se encontraba en Brasil ela non o cría. O pai de Juan díxolle que se quería lle pagaba o billete para irse xunto a el. A policía buscábaos por un roubo que houbera nun banco e resulta que os ladróns foran os policías. Helena díxolle a Chico que algún día se volverían a ver. Chico volveu para a súa casa porque pensou que os sus pais estaban sufrindo pola súa ausencia.
Este libro recoméndollelo a personas que pensen que fóra da casa a vida é mellor e paréceme interesante para os rapaces que se encontran nunha idade difícil.
Nota:8

lunes, 22 de octubre de 2007

Una luz en la marisma

Este é o primeiro libro que lin neste ano. O seu autor é Javier Alfaya e publica Alfaguara.
Trata dun rapaz chamado Gabriel.Vive na súa casa coa súa familia. A súa irmá chámase África. Gabriel ten un amigo pobre chamado Pucho. Diante da súa ventá hai unha marisma na que sempre hai algunha morte. Neste verán houbo unha morte e a culpa botáronlla a un mendigo que o alcumaban "Solapo". Gabriel, África e Pucho fixeron unha investivación por conta deles. O seu pai axudoulles contratando a un detective chamado Eduardo. Solapo estivo no cárcere ata que tiveron probas suficentes para poder sacalo do cárcere sen cargos. Os rapaces falaron coa prostituta da vila para que afirmase que a noite do crime estaba con ela. África foise namorando pouco a pouco de Eduardo. Ao final Solapo quedou fora do cárcere grazas ás probas que achegaron os seus veciños.

Eu recomendo este libro a persoas que lles guste a intriga, a xustiza e a aventura. A min persoalmente gustoume todo polo cal recoméndovolo a todos e a todas.

NOTA:9