A ILLA DO TESOURO

O libro que eu lin titúlase A Illa do Tesouro e o seu autor é Robert Louis Stevenson. Este libro trata de unha familia que ten unha pensión con un bar e un restaurante e un día apareceu un home que dicía ser un pirata. Déronlle pensión e os primeiros meses pagaba a hospedaxe pero despois deixou de pagar e aínda por encima cantaba unha canción moi rara, ademais era moi desagradable coa xente e os clientes protestábanlle ao dono pero non se atrevía a decirlle nada xa que era un pirata e tiña medo o que lle puidera pasar se lle dicía algo. O dono do bar tiña muller e fillo e o fillo era amigo do pirata. O pirata decíalle que tiña un tesouro escondido e contáballe as aventuras que o pirata vivira. O pai do rapaz enfermou e o pouco morreu, o rapaz e mila nai quedaron o cargo da pensión. Ó pirata veuno visitar un home que se facía chamar O Gato Negro e tiña un coitelo enorme. Viñera a visitar ó pirata para que lle dixese onde se atopaba o tesouro pero o pirata non lle dixo nada e o outro marchou. Despois apareceu un cego que tamén viña buscando ó pirata e quedaron no porto para falar. O pirata doulle un ataque e morreu xa que sempre estaba a beber ron e o médico dicíalle que non podía beber tanto que lle ía a dar algo pero él non lle fixo caso. O rapaz e maila nai subiron a habitación do pirata e coleron as cousas que tiña no baúl e alí había un mapa que o rapaz colleu. Cando estaban collendo as cousas do pirata sentiron unhas voces e o rapaz ó lonxe veu ao cego que traía moitos homes con el para atacar ó pirata e o rapaz e a muller escaparon de alí deixando ó pirata morto nas baldosas do bar. Os dous escaparon para o porto e a muller desmallouse o sentir que estaban pollendo a pensión patas arriba xa que estaban rompendo os cristais e estábanlle dando patadas as portas. Chegaron os gardas e os bandidos escaparon a correr e o cego meteuse no medio do camiño e como había moita neboa non se vía nada e os gardas atropellárono cos cabalos e matárono. Despois disto o rapaz marchou co garda e foron a casa do médico que tamén era o xuíz da vila. Cando o rapaz lle ensinou o mapa chamaron o home mais rico do pobo e ensináronlle o mapa. O home o ver o mapa sabía que podía gañar moitos cartos e comprou o barco mais grande e veloz que había e partiron para a illa. Levaban unha tripulación que estaba composta por uns homes que escollera o home. O capitán do barco era un home moi honrado e un día o rapaz escoitou a uns homes falar de que ían matar a tódolos tripulantes do barco para quedarse co tesouro. Só lles faltaba atopar o mapa e despois mataríanos. Ó rapaz contoulle todo ao capitán e mais o médico e estes tramaron un plan para contraatacar. Ó rapaz, cando chegaron á illa foi a dar unha volta e viu a un home que levaba tres anos alí metido sen falar con ninguén. Descubrirón un fortín e escondéronse alí. Cando os outros o descubriron empezaron a pelexar e a metade deles morreron. Atoparon o tesouro e se queredes saber o que pasou co tesouro e co grupo do rapaz lede o libro.

NOTA:9
Debuxos animados

Unha noite de venres

Este libro é de Jordi Sierra.

Trata sobre cinco mozos. Conta cada un o que lle sucede durante unha semana antes de chegar o venres e os problemas que teñen cada un... Estaban ansiosos de que chegara o venres pola noite porque para eles os venres son para desconectar e pasalo cos amigos sen ninguha preocupación. Pero cando por fin chegou a noite do venres preparáronse para saír e máis tarde reuníronse no bar de sempre aínda que antes tiveron diversos percances. Estiveron tomando unhas cantas cervexas e contando cada un os seus sucesos durante a semana. Ao pouco tempo cambiaron de lugar para ver que ambiente había nos diferentes sitios. Pero un dos mozos comezaba a encontrarse nervioso porque necesita un porro ou algo que o axudara esa noite a olvidar todas as preocupacións que tivera e así poder pasar ben ese venres como todos os anteriores... pero despois de moito buscar ninguén tiña nada por culpa do rexistro que fixera a policía pouco tempo antes, pero el non se conformaba e seguía buscando e preguntándolle a toda a xente que sabía que puidera ter. Así pasaron a noite dun sitio a outro de tal maneira que tiveron graves problemas toda a noite. Pero nada foi tan grave comparado coa disputa que tiveron cun mulato que coñecían e que foron á súa casa pensando que podía ter algo de droga e este como se negaba acabaron pelexando tanto que sen darse conta acabou todo moi mal porque a este matárono sen querer. Pero por se fora pouco a casa do mulato incendiouse. Entón marcharon todos asustados cada un para a súa casa pensando que ían acabar todos no cárcere pero tiveron sorte porque debido ao incendio non quedaron pegadas.

Este libro pareceume moi interesante porque trata sobre a realidade de hoxe en día, polo tanto aconséllovos que o leades.

Nota:8

Cairo Branco

Cairo Branco foi escrito por Jack London .

Dous homes levaban un morto a unha vila ó outro lado das montañas. Lévano nun trineo arrastrado por cans .

Na viaxe encontráronse cunha manada de lobos onde unha loba lle ía quitando os cans. Un dos homes enfrontouse aos lobos e morreu no enfrontamento, o seu compañeiro seguiu ata chegar a unha vila.

A loba tivo seis crías, cinco delas da cor dos cans e unha da cor dos lobos, o único que sobreviviu, os outros morreron nunha época de pouco alimento."O torto", pai dos lobos morreu no enfrontamento cun lince. A loba e máis a cría encontráronas uns indios que fixeran un campamento ao lado da cova onde vivían os lobos. Os indios foran os donos da loba chamada "Quichie"; ao lobezno puxéronlle o nome de Cairo Branco. Cairo Branco acabouse acostumando ás persoas pero a unha en especial. A nai morreu nunha pelexa de cans e Cairo branco foi co seu dono recorrer o mundo. Para saber o final hai que lelo.

OPINION:Gustoume o libro pero é algo pesado á hora de lelo.

NOTA: 6

Las aventuras de Tom Sawyer

O último libro que lin é Las aventuras de Tom Sawyer e o seu autor é Mark Twain.

Este libro trata das aventuras dun rapaz chamado Tom Sawyer. A súa tía Polly estaba chamando por el para que fose merendar pero el non se daba conta de que Polly o estaba chamando porque estaba encerrado no soto comendo cousas azucradas. A súa tía estaba bastante preocupada porque xa había algún tempo que non sentira a Tom na casa e decidiu ir mirar á despensa para ver se estaba alí. Cando abre a porta e ve que alí esta o seu sobriño bótalle unha bronca moi grande porque a ela non lle gustaba que tomase cousas azucradas pero el nunca lle facía caso. Polly castigou a Tom sen saír da casa cos amigos porque el non lle fixera caso. Un día Tom, xa farto de tantos castigos e de tantos berros, decide marchar da casa porque xa non aguantaba que a súa tía non lle deixase comer o que el quixese e lle berrase por todas as cousas que el fixera. Mentres escapaba encontrouse con un dos seus mellores amigos, Joe. Tom cóntalle que está marchando da casa e dille se quere acompañalo. Joe dille que si e vanse vivir a un bosque e, para non aburrirse, deciden xogar a que son piratas e deciden ir buscar a outro amigo deles chamado Huck. Deciden facelo prisioneiro e ao final aliouse con eles e fixéronse os tres piratas do mesmo bando. En principio estábano facendo de broma porque estaban xogando a ser piratas pero un día descobren a uns homes falar sobre un tesouro que estaba soterrado no medio dun bosque.... Se queredes saber máis deste libro teredes que leelo.

Este libro gustoume porque está moi ben e porque me gustan os libros de aventuras.

NOTA: 7

As aventuras de Pinocchio

Este libro está escrito por Carlo Collodi.

Pinocchio foi feito dun anaco de madeira. O home que o creou chamábase Geppeto. Geppeto era un home pobre que quería facer un monicreque. Cando xa tiña rematado o monicreque, este empezou a gastarlle bromas. Cando Pinocchio xa se fixo algo maior o seu pai queríao mandar á escola, pero faltáballe o silabario. Geppeto vendeu o seu abrigo para poder comprarllo. Esa mañá cando Pinocchio saíu da casa para a escola encontrou un teatro no medio dunha rúa, el decidiu vender o silabario para poder mercar unha entrada. Alí coñeceu a varios monicreques e o xefe deulle cinco moedas de ouro. Cando volvía de volta para a casa encontrouse cun golpe e cun gato, estes dicíanlle que podía ter moitos mais cartos se plantaba as moedas nunha leira. Estes empezaron a gastarlle bromas ata que o colgaron dunha póla. Unha fada salvoulle a vida, ela encariñouse con el e mandou chamar ao seu pai para poder vivir todos xuntos. Pinocchio botouse a correr polo camiño e perdeuse ata que se fixo can de garda nunha casa. Cando Pinocchio se dispoñía a volver para a casa da fada viu unha lápida co seu nome. Despois de todo o que lle ocorrera decidiu facerlle caso ao seu pai e ir á escola. O primeiro día todos os nenos burlábanse del. Coñeceu a Mecha co que tivo moitas aventuras. Pero un día cando xa non querían ir á escola marcharon para o país dos enredos e volvéronse burros. Pinocchio foi para un circo e Mecha para unha casa. Finalmente Pinocho encontrou ao seu pai e volveuse un neno.

Eu penso que este libro está ben para a xente que lle gusten as aventuras.

NOTA: 9

CONTA SALDADA

O pai de Catalina, segundo contaban suicidárase pola ventá da súa oficina. Á súa familia afectoulle moito a súa morte, sobre todo Á súa filla. Catalina colleulle a súa nai as chaves da oficina onde traballara o seu pai para ver onde morrera e para recordalo. O primeiro que viu ó entrar foi que o ordenador estaba encendido e apareceulle o espirítu do seu pai, este explicoulle como fora realmente a súa morte, que o matara un cliente porque lle fixera mal un traballo...e contoulle todos os detalles que sucederon. O seu pai aproveitou tamén o momento para contarlle que tiña un irmán que tivera con outra muller. Catalina dispúxose a falar co seu suposto irmán para vingar a morte do seu pai...

Despois de moitos sucesos entre o seu "irmán" máis ela puxéronse de acordo e foron en busca dos homes que lle dixera seu pai que o mataran. Pasaron moitas cousasa xuntos dende conducir un coche sen carnet ata un lugar bastante lonxe ata incluso matar unha persoa, pero en defensa propia.

Finalmente conseguiron vingar a morte do seu pai e tamén descubreron por un análise de sangue que realmente non eran irmáns. Como resultado desta aventura que pasaron xuntos fixéronse moi bos amigos. E Catalina estaba contenta porque conseguira que a alma do seu pai descansara en paz xa que os homes que o mataran morreran...

O autor deste libro é Suso de Toro. Dun dos seus últimos libros podedes ver a o vídeo publicitario de abaixo.

A nota que lle poño a este libro é un 8 porque é un libro moi interesante e que se pode aprender moito da vida polo cal vos animo a que o leades.

El Libro de la Jungla

O seguinte libro que lin escribiuno Rudyard Kipling e titúlase El libro de la Jungla.

Mowgli é un bebé humano, pero foi roubado polo tigre Shere Khan. A partir dese momento criouse cunha manda de lobos. O seu mestre foi Balú e a mellor amiga foi Bagheera. Mowgli tivo moitas aventuras xunto con estes habitantes da selva. Na selva tivo algúns problemas, sobre todo co tigre. Cando xa era un home el era o que mamdaba na selva.

Kotick era unha foca branca que naceu na praia de Novastoshah. Ela naceu alí porque as focas voltan ó seu lugar de orixe á hora de ter crías. As focas cando xa teñen tres meses de vida son abandonadas polos seus pais. Cando tivo un ano e medio de vida voltou á praia onde nacera para poder levar as súas compañeiras a un sitio novo onde o home non soubera del e así poder libralas de ir ó matadeiro.

Unha mangosta chamada Rikkitikkitavi encontrou unha familia que a criou. A mangosta fíxose moi boa amiga de Teddy. El quería a mangosta como unha mascota. No xardín da casa Rikkitikkitavi tivo un problema coa serpe Kaa. Os seus amigos no xardín eran o paxaro Darzee xunto coa súa muller.

Os animais da selva tiveron que deixar o seu lugar de orixe e acampar na entrada dunha cova, que resultou ser unha mina. Todos os animais empezaron a obedecer ao home e a acatar as súas ordes.

Penso que este libro esta moi ben sobre todo a quen lle guste a natureza e o que pasa entre animais e o home.

NOTA:9

Raquel

A autora deste libro é Isabel Clara Simó.

Este libro trata sobre unha rapaza que conta sucesos da súa vida nun diario. Nel conta diversos acontecementos que lle sucederon durante o curso, algúns bos e outros malos.

Raquel tivo un momento no que o pasou realmente mal porque cando a súa mellor amiga enfermou gravemente de cáncer tivérona que levar a outro país para que a intentasen curar. Raquel dende que a súa amiga marchara apenas sabía nada dela e iso que lle mandaba cartas porque a estrañaba moito. Ata que un día enterouse de que a súa amiga volvera á vila, pero ela non a avisara. Ós poucos días Raquel entérase de que a súa amiga empeorara de repente, e morrera. Raquel pasouno realmente mal, pero co tempo foise recuperando e seguindo coa súa vida.

Raquel conta tamén no seu diario que se sente contra gusto co seu aspecto físico e intenta buscar unha solución ó seu problema...

A relación entre os seus pais cada vez empeora, ata tal punto que deciden separarse, porque o pai de Raquel enamorouse doutra muller. Isto a Raquel e a súa nai afectoulles moito. Unha vez separados, Raquel decidiu quedar coa súa nai pero o seu irmán preferíu ir co seu pai.

Finalmente Raquel a causa da separación dos seus pais tense que poñer a traballar, para axudarlle a súa nai cos gastos e pagar os seus estudos. Pero isto non lle importaba porque tiña o apoio do seu gran amor, Oriol.

Nota:7

O motivo de que lle poño esta nota é porque é un libro bastante bonito que nos fai ver como é a vida realmente para algunhas persoas e mirar igualmente pase o que pase cara adiante, e por isto mesmo aconsellovos que o leades.

Guerra en casa

Este é o meu cuarto libro que lin. A súa autora é Anne Fine.
Este trata dunha familia na que hai cinco membros o pai chámase Briget, a nai Margaret, o rapaz Will, a rapaza máis grande Estelle, e a máis pequena chámase Muffy. Estelle es una adolescente que non lle gusta que nadie a corrixa. Nesta familia sempre hai una discusión por culpa da súa atitude. Muffy aínda non empezou a falar e os seus pais pensan que e por culpa do mal entendemento que hai entre Estelle e os pais. Esta tarde unha amiga dela invitouna ao seu aniversario. Pero resulta que esta tarde había a reunión de pais no colexio. Os seus pais discutiron un bo rato a ver quen ía a reunión. Cando marcharon os dous a reunión Estelle empezou a prepararse, Muffy quedou durmindo toda a tarde. El había quedado con sus amigos para poder saber o que lle dicían os profesores aos pais. Esa tarde Muffy pasouna todo o tempo falando cos seus irmáns. Cando voltaron os seus pais Estelle díxolle o que ía ir a festa da súa amiga na discoteca máis famosa do lugar. Nesta discoteca deixanlle beber, fumar, e tomar sustancias ilegais a menores de idade. Will chegou a tempo e escoitou todo o que dicían. Finalmente, Estelle empezou a levarse moito mellor cos seus pais, Muffy empezou a falar diante dos seus pais e Willl volveu a chamarlle Stelly a súa irmá xa que cando eran pequenos el chamaballe así a súa irmá. En un trabajo de la asignatura de lengua ella cambió su nombre por el de Anne Fine.

NOTA: 7

Recoméndolle este libro a todos que teñan algún problema en casa.

Maldino DNI

O libro de maldito D.N.I. escribiuno Pepe Carballude é publicado por Xerais na colección Fora de xogo.

Olimpio Montes é biólogo e ten cincuenta anos e fixo un estudo cronoloxico da súa familia e daballe que ia morrer os oitenta anos e queria vivir os ultimos anos da súa vida moi tranquilo polo que imbenta o seu enterro e falsifica a partida de defunción para desaparecer por fin dos documentos fiscais un amigo seu desconfía e vai donda a muller de Olimpio e pediulle explicacións e a muller enfaduse con el pero el seguiu investigando pola súa conta e todo lle parecía moi raro.

Olimpio máis a muller decidiron vender o viveiro que tiñan, onde xa fixo algo que o puxo en algúns apuros. O que queira saber o final que o lea

Pareceume moi bo porque é un libro entretido.

NOTA 8

El Lazarillo de Tormes

El Lazarillo de Tormes é un libro que está escrito de un xeito anónimo.

Este libro trata dun rapaz pequeno moi pícaro chamado Lázaro que foi enxendrado no río Tormes porque o seu pai traballaba nun muiño. Ó seu pai ocorrelle a desgraza de que se volve pobre e non teñen nin para comer. Entón, a súa nai decide entregar a Lazaro a un cego debido a que eran moi pobres e eles non teñen forma de alimentar ó seu fillo. Co cego pasaba bastante fame pero conseguíu roubarlle algunha comida e estivo moi ben a forma na que lle conseguíu roubar o viño. O cego enterouse de que Lázaro lle bebera do viño que el bebía e a pesar de que lle collera bastante cariño acabou botando do seu lado, xa que lle roubaba comida e o cego quedaría sen nada. Despois consegue estar con outro amo máis pobre co outro e para coseguir levar algo de comer a boca tívolle que roubar a comida que o seu novo amo gardaba nun cofre. Cando o seu amo se enterou de que Lázaro lle roubaba a comida (e non era unha serpe como lázaro dicía) botouno da súa casa e díxolle que non o quería coidar máis porque senon acabaríalle con toda a comida. Despois tivo outro amo co que pasaba moita fame tamen e o único que comía el e o seu amo era migas e anacos moi pequenos de pan. Cando marcha de donde este amo, xúntase cun buldeiro co que segue pasando fame pero o que lle colleu moito cariño porque este non lle poñía nunca a man enriba. Despois decide ir a mendigar a unha praza e alí consege traballar de carteleiro ou de predicador de anuncios ou noticias. Se queredes saber que tal lle foi a Lázaro despois disto teredes que ler o libro.

A min este libro non me gustou moito porque esta escrito en castelán antigo e porque non me gustan este tipo de libros.

NOTA: 6

Pasión fútbol

Este libro trata de dous rapaces que querían conseguir cartos para comprar un aforo para ir ver os partidos dos Newcastle United. Pero non tiñan cartos suficientes. Entón decidiron ir roubar para conseguir os cartos aínda que a un dos dous non lle gustaba a idea e puxéronse a buscar polos descampados. Ó final da tarde xa estaba convencido e dirixíronse cara unha casa. Nesa casa non encontraron nada de valor, entón os dous decidiron ir roubar unha tenda e dirixíronse cara ela. Cando chegaron alí os dous estaban moi nerviosos e un deles estaba na porta buscando unha placa que puxera "pechado". Entón o outro dirixiuse ó dono e pideulle os cartos. Cando o rapaz se despistou o tendeiro tentou escapar pero o rapaz tirouse enriba. Se queredes saber o final do libro eu anímovos a ler o libro. O autor deste libro é: Jonathan Tulloch.

NOTA:8

EL LAZARILLO DE TORMES

El Lazarillo De Tormes es un libro muy interesante escrito en castellano antiguo. Ahora os lo voy a resumir:

Al Lazarillo de Tormes le llaman así porque su madre lo engendró en el río Tormes, ya que su padre trabajaba en el molino. Él vivía con sus padres hasta que la justicia se llevó a su padre y lo ejecutó. Tiempo después su madre tuvo un novio moro. Lázaro al principio no le quería pero después ya le fue cogiendo cariño. Gracias a él había más dinero, más comida y leña en invierno. Pero la justicia también se lo llevó a la cárcel. Un día estando en la taberna con su madre acordaron que se tendría que ir a vivir con un ciego. Entonces se fue a vivir a Salamanca con su amo. Éste nada más llegar le dio un golpe contra un toro de piedra. Lázaro pasaba bastante hambre con el ciego. Entonces le tenía que robar el vino, el chorizo, el pan....

Pero el ciego cuando se daba de cuenta le daba una paliza. De modo que un día que llovía a cantaros tenía que alludarle al ciego a pasar un regato que iba lleno por la fuerte crecida. El ciego necesitaba la ayuda de Lázaro para pasar. Éste buscó el sitio más estrecho para pasar, y de un salto pasó a la otra orilla. Pero cuando el ciego saltó, en la otra orilla había un poste de piedra con el que chocó y se abrió la cabeza. Después el chaval se escapó corriendo mientras su amo maldecía en el suelo. Después de esto tuvo de amo a un abad de un monasterio con el que vivío pasando hambre, y al que tuvo que robar sus panes por la noche para poder llevarse algo a la boca, hasta que éste lo descubrió y lo echó.

Después de esto, Lázaro se fue a pedir a una plaza y allí encontró a su tercer amo que era un caballero noble. Éste hombre tampoco tenía que comer y pasaba hambre. Pero fue el único de sus amos que no le puso la mano encima. Finalmente escapó de la ley y dejó a Lázaro solo.

Lázaro tuvo otro amo , un buldero con el que pasó buenos y malos momentos.

Si quereis saber más sobre este libro, leedlo.

Este libro me gustó porque es divertido pero es dificil de entender porque está en castellano antiguo, de modo que yo no lo recomiendo.

Nota: 7

O centro do labirinto

Este é o terceiro que lin. O seu autor é Agustín Fernández Paz.

Este libro tratra dunha muller chamada Sara que ten un fillo chamado David. Estes viven en Berlín. Sara é unha muller que viaxa moito por culpa do traballo. Este verán Sara tivo que viaxar a Compostela a ver uns petróglifos. David esta vez decidiu viaxar con ela e coñecer como era Compostela. Esta mañá saíu co seu aeuromóbil dar unha volta, pero nesa saída tivo un accidente. O seu aeuromóbil chocou contra unha árbore. A xente do vila máis cercano collérono e levárono para a súa casa, xa que este perdera o sentido. A súa nai tiña uns compañeiros de traballo chamados Walter e Frida e coa axuda destes mandou a policía na procura do seu fillo. David estaba todo o tempo custodiado por unha rapaza chamada Brenda. Pouco a pouco fóronse namorando. Sara estivo moito tempo roldando o lugar do accidente. Nunca conseguira probas para poder demostrar que o seu fillo tivera o accidente nesa zona. Sara encontrou o pendente que David levaba posto. Ela sempre lle contaba todo a Walter , pero este xunto con Frida querían facer desaparecer a Sara xa que crían que era unha boa oportunidade.

David e Brenda decidiron vivir xuntos, David foi aprendendo palabras daquel costume de vida xa que era moi distinta a súa. Sara enterouse do que lle querían facer os seus amigos e xunto con todo o mundo daquela vila sacaron e buscaron información para xustificar o porqué querían botar a xente das aldeas. Sara voltou para Berlín e David quedou alí con Brenda e este díxolle que se algún día tiña que marchar de alí voltaría se ela non marchaba con el.

Este libro gustoume porque trata de moitas cousas pero sobre todo de aventura.

Recoméndollo a todas as persoas que lle guste a aventura.

NOTA: 8

Corredores de sombra

Este libro, escrito por Agustín Fernández Paz, trata dunha rapaza chamada Clara que un día descobre un esquelete cun furado de bala no cráneo.

O esquelete aparece envolto nunha alfombra nun pazo que se estaba reformando. Clara ó descubrir o esquelete tivo a intriga de saber todo acerca dese asunto, pediulle ós seus amigos que lle axudasen porque senón ela sóa non ía dar resolto ese misterio sobre o dito esquelete. Os seus amigos axudáronlle a ela encantados porque a eles tamén lle gustaban os asuntos relacionados co misterio. Despois de tanto investigar conseguiron averiguar de quen era o dito esquelete pero se de verdade queredes saber de quen era o esquelete e o seu misterioso furado de bala no cráneo teredes que ler o libro.

O libro gustoume porque é bastante interesante e ten moito misterio en case todo o libro.

NOTA: 7

Pasar o límite

O autor deste libro é Javier Alfaya.
Este libro trata dun mozo chamado Gabriel ao que lle morren os seus pais con tan só 17 anos. A súa irmá pediralle que fora vivir con ela, a Madrid. Pero el non quixo porque non se imaxinaba vivir lonxe do mar e dos seus cans, que son os seus fieis amigos. Entón decide quedar na casa na que vivira sempre cos seus pais. A súa vida segueu transcorrendo tranquilamente como antes de que morreran os seus pais, ata que un día a súa vida cambiou por completo... Como lle facían falta cartos para cubrir os seus gastos e andaba algo xusto deles meteuse no que non devía. Empezou a tratar co "Home Gordo" que se dedicaba ao contrabando. O trato que fixo con el consistía en que lle tiña que deixar a súa finca, que estaba preto do porto para gardar a mercancía de contrabando...Gabriel recibía unha cantidade de cartos por cada vez que escondían a mercancia na súa finca.
Pasou o tempo e a cousa seguia igual, aínda que a Gabriel parecíalle algo moi arriscado pero á súa vez tamén unha aventura coa que gañaba cartos. Ata que un día o Home Gordo lle dixo que lle tiña que axudar unha noite a traer a mercancía. E despois de moito pensalo aceptou porque lle propuxeron moitos cartos. Pero esta aventura saíulles moi cara porque a policía pillounos e leváronos a todos para o cárcere menos a Gabriel porque dou escapado. Isto serviulle para deixarse de meterse no que non debe e centrarse no que realmente quere ser na vida, mariño.

Este libro gustoume porque nos ensina o caro que nos pode saír meternos no que non debemos... Recomendo que o leades porque é un libro que nos ensina o que é a vida en realidade.
Nota:7

Mutacións Xenéticas

O libro que eu lin titúlase Mutacións Xenéticas e a sua autora é Fina Casalderrey. Este libro trata de que un rapaz que se chama Hadrian e vive en Londres vai pasar as vacacións co seu avó que vive en Galicia, concretamente en Fisterra.

Os pais do rapaz ían ir de lúa de mel e como non tiñan con quen deixar ó rapaz mandárono co seu avó. O rapaz pensaba para si que todo o que estudiara non lle valera para nada porque agora íano mandar co avó e alí íase aburrir moito.

Ó día seguinte que lle deron as notas ó rapaz os pais acompañaron a Hadrian ó aeroporto e Hadrián nunca montara en avión. Cando chegou a Santiago buscou polo avó pero non o atopou e foi para o bar do aeroporto. Acordouse da equipaxe pero cando foi collela xa non estaba. Regresou ó bar e alí viu a un señor que non tiña moi boas pintas pero tiña a súa equipaxe. Preguntoulle se era Manuel e el respondeulle que si. Hadrian montou no seu coche e cruzaron moitas aldeas e moitas montañas. Chegaron a unha casa que era moi vella. O avó parou e baixou do coche. Abreu as portas do garaxe e meteu alí o coche. Baixaron por un corredor que estaba ás escuras e chegaron a unha parte na que había un aparello que ía por debaixo da auga. O avó díxolle que estivera tranquilo que el fixera un túnel especial para que o aparello non rozara contra as paredes para non rompelas. Hadrián miraba para os lados e vía os peixes e as plantas que había debaixo da auga. Chegaron ata a vivenda e era como unha especie de cova, só que tiña mobles, luz e ademais estábase quente aínda que polas paredes caía auga do mar que estaba fría. O avó de Hadrián era un científico moi importante que estaba traballando nun traballo que cambiaría a vida do mundo. El dixera que estaba retirado para que os periodistas o deixaran en paz. En Fisterra toda a xente pensaba que era un campesiño que vivía no medio do monte porque estaba algo tolo. O avó díxolle a Hadrián que se tumbase a descansar xa que mañá lle tiña que ensinar unha cousa moi importante. Ó día seguinte o avó non estaba na casa e Hadrián saíu pola porta pola que o avó lle dixera que esa porta non podía ir só. Hadrián saíu e foi por unha cova e chegou ata o que parecía un pequeno laboratorio. Cando entrou alí había unha gran serpe e Hadrián quedouse quieto. Cando a serpe o ía picar Hadrián gritoulle que parase e a serpe marchou. Hadrián botou a correr para a casa pero con tantos nervios perdeuse e comezou a berrar. O avó ó escoitalo chamaba por el pero non o vía. Hadrián chegou á casa e o avó estábao esperando á porta da casa pero non lle dixo nada. Hadrián preguntoulle que facía con eses animais e entón o avó díxolle que estivera os cinco últimos anos experimentando con todo tipo de animais e lograra amaestralos e agora non farían falta os robots e consumiríase moita menos enerxía. O avó pensaba vender os animais a África para que a xente non traballase tanto. O avó dixéralle a Hadrián que en Fisterra só tiña un amigo de confianza e que vivía nun barco. O avó díxolle a Hadrián que ía facer a compra e que volvía nunha hora máis ou menos. Hadrián esperou toda a tarde e toda a noite pero non aparecía e entón saíu en busca do avó e na praza da vila estaba o coche del coas chaves tiradas ó lado da roda do coche. Hadrián acordouse do que lle dixera o avó e foi onda o seu amigo. Os dous empezaron a buscalo por toda Fisterra pero non o atoparon.

Se queredes saber como atoparon o avó só tedes que ler o libro. E este libro está moi ben porque contén moitas aventuras e ademais é un libro que contén moita intriga porque non se sabe o que vai pasar co avó ata que remata o libro.

NOTA:9

A LUS DO CANDIL

A lus do candil é un libro deÁnxel Fole da editorial Galaxia S. A. Este libro está composto dunha serie de contos e eu voulle contar un deles o que máis me gustou. Este conto titúlase "O LORDANAS".

O Lordanas era un enterrador dunha vila da zona do Courel. El era un home que vivía para a súa profesión e nunca ía a casa para xantar. O seu fillo era o encargado de levarlle todos os días a comida ata o cemiterio. Un día o Lordanas despois de xantar deitouse a dumir un pouco ao lado dunhas tumbas pero cando despertou xa era de noite e estaba tronando. Entón el ergueuse do chan e ía camiño da porta pero mirou cara atrás e atopou un home que levaba posto un chapeu e un abrigo. Ese home era moi pálido. Entón cando ollou ben cara el pensou que era un morto e escapou correndo para a casa e de alí a dous días morreu.

NOTA:8

A Historia do home-can

A Historia do Home-Can escribeuna Pepe Carballude e publicouna Everest Galicia na colección punto de encontro.
Faustino Santos era notario pero non traballaba porque lle tocaran un montón de millóns e agora só tiña unha ilusión, a de recuperar a xuventude.
Atopara un menciñeiro que lle dera unha menciña que el tomara sen ler as indicaciós e non se podia mesturar con alcohol. Por ese motivo volveuse can e a súa muller botouno da casa porque non sabía que era el. Entón decidiu ir ó parque pero todo o mundo cando o oía falar tíñalle medo e collérano varias persoas para facerse ricas a conta del. Foi para a cidade e entón foi a varios sitios entre os cales tivo que ir á caixa de aforros para realizar unha obra benéfica e só lle fixeron caso cando falou de cartos.

Ese día foi para a vila de novo e foise cun amigo para unha choza. Cando espertou a media noite volvía ser como antes. Entón decidíu ir pasar a fin da noite coa súa muller.

NOTA 8

Este libro gustoume moito porque é divertido e moi pouco enrollado.

Nace un campión

Nace un campión é un libro escrito por Úrsula Heinze, publicado por xerais na colección Fóra de xogo.

Nace un campíon trata dun rapaz que en educación física non se lle daban moi ben as probas que mandaba facer o profesor. Un rapaz que non era un dos seus mellores amigos axudoulle e mellorou moito.

No colexio todos os anos facían unhas probas nas que os que gañaban tiñan un aprobado xeral e unha excursión pero o problema que tiña Andi era que non sabía nadar porque lle tiña fobia á auga por algo que lle pasara de pequeno. Súa avoa fora campioa de natación cando era nova, entón ó enterarse axudoulle a Andi a perder a súa fobia coa auga e Andi empezou a mellorar a pasos axigantados. O día da competicion un dos seus amigos estaba moi enfadado porque lle quixera axudar e el negárase con disculpas. Ese día ninguen confiaba nel excepto súa avoa e seu irmán todos daban o aprobado xeral e as vacacións por perdidas pero Andi fixo os cen metros braza perfectos e gañou, así conseguian os puntos que lle faltaban e conseguirongañarlle o colexio rival.

Dende aquela os dous amigos foron fichados polo equipo nacional de natación pero nas primeiras competicións non lle saíron moi ben e case se rende pero súa avoa animouno e entón seguiu coa competición quería ser profesional para saber como o fixo hai que ler o libro

Este libro pareceume moi bo

De nota doulle un 8

Retrincos

O libro que vos vou resumir escribiuno Castelao e chámase Retrincos . Consta de varios relatos , un deles titúlase PEITO DE LOBO.

Nuha pequena vila galega un rapaz fixo un cabezudo para carnavais. Logo acordou cun rapaz para que este se disfrazara da cabezudo. Cando chegou o día de carnavais o cabezudo saíu o cabezudo e toda a xente comezou a decir que o cabezudo era un retrato de peito de lobo. Peito de Lobo era un home moi forte e bruto e se pillaba ó rapaz íao esnaquizar. O rapaz meteuse na casa e a muller de Peito De Lobo foi avisar ó rapaz de que o seu marido andaba atrás del e que tivera coidado. De aí a uns meses topouse con Peito de Lobo ó lado río .Mirouno e comezaron a falar , e fixéronse amigos. Tan amigos que non lle importou que todos os anos por entroido saíra o cabezudo. O cabezudo saía cada ano e toda a xente saía das casas para ver aPeito De Lobo .

Se queredes saber o final lede o relato.

Este libro gústoume bastante e recoméndollo á xente que lle guste a súa terra.

Nota: 7

Xoel

É un rapaz que tivo unha vida bastante dura. Xoel cando chegou do colexio, na súa casa pasara algo moi grave. A súa nai ese día tivo dous infartos que lle costaron a vida e por se fora pouco tamén nese mesmo momento o can de Xoel todo asustado polo sucedido cruzou a rúa cando pasaba nise momento un camión que acabou coa súa vida o mesmo tempo que morria a súa nai. Pero el deuse conta de que non sentia nada en realidade polo que lle estaba a suceder cousa que lle seguia sucedendo ainda que pasaran os días dos sucesos e claro iso era de supoñer que non era normal o ser a súa familia, pero o seu pai pensaba que realmente estaba mal polo sucedido e estaba moi pendente del.

Xoel nos estudos ía realmente moi mal. Pero antes de comezar o curso puxose realmente moi enfermo que case xoga ca súa vida, ista enfermedade fixolle estar tres anos na cama de repouso.Pero a Xoel dentro do malo serbeulle estos anos na cama para coñecer como son en realidade as persoas que o rodeaban, e tamen a mellorar nos estudos grazas a Lurdes, a moza do seu pai. O tiverono que operar e como quedou bastante ben o pouco tempo puido continuar os estudos.

Cando por fin lle ía todo bastante ben con todo, sobre todo coa súa moza María. Chegalle un día a noticia de que o seu pai morrera. Venlle o mundo encima pero grazas o apollo de todos os que o rodeaban e o seu traballo deuse recuperado do sucedido dentro do mal...

A nota que lle poño a este libro é un 9 porque aprendese a dura que pode ser a vida pero apesar de todo o sucedido podese seguir cara diante. A autora é Isabel Clara Simó.

NOTA: 9

El caso del cuadro desaparecido

O seguinte libro que eu lin é "El caso del cuadro desaparecido" e o seu autor é Jordi Sierra i Fabra. O libro trata dun rapaz que se chama Poli e que vai vivir coa súa avoa porque os seus pais acabaran de morrer. A avoa ten un albergue onde se hospedan os extranxeiros e Poli axudaa no que pode.

Era o último día de colexio e entregaban as notas. Poli e máis os seus amigos estaban diante do despacho do director Don Marcelino. Tocáballe a Poli e cando entrou ó despacho o director díxolle que lle quedaran as matemáticas pero que aínda así fixera un bo traballo xa que chegara no medio do curso. Ese día tiñan unha excursión a casa dos Viladecáns que eran os señores que máis cartos tiñan do pobo. Os Viladecáns eran unha parella de anciáns que morreran hai pouco e os seus netos estaban alí para cobrar a herdanza.

Os rapaces ían con Marcelino ver o Picasso que había na casa xa que estaba exposto para a xente antes de que se o levase o seu novo dono. Cando chegaron a casa dos Viladecáns timbraron a porta e apareceu un dos netos dos señores Viladecáns. Don Marcelino e mais os rapaces non sabían diferenciar os netos xa que eran xemelgos. Mandounos pasar a biblioteca onde estaba o Picasso e tódolos rapaces entraron a miralo. Estiveron alí dez minutos e fóronse da biblioteca e o neto dos Viladecans asegurouse de cerrar ben a porta. Foi nese momento cando Poli escoitou o can ladrar moi forte. O neto dos Viladecans contoulle toda a vida dos Viladecans e cando rematou de explicarllo todo Don Marcelino preguntoulle se podían volver a ver o cadro e o neto todo fachendoso díxolles que si e cando habreu a porta o cadro xa non estaba alí. Inmediatamente se presentaron alí os outros dous netos e chamaron a Garda Civil. Fixéronlle preguntas a toda a xente que se atopaba alí ata os que traballaban alí de toda a vida. Levaron presa a nai de Merce que era a mellor amiga de Poli. Inmediatamante as compañeiras de traballo da nai de Merce dixeron que ela estivera con elas todo o tempo na cociña pero ao tenente doulle igual o que lle dixeran e levárona para ós calabozos. Poli, Leónidas, Merce e os demais da pandilla empezaron a investigar para averiguar quen fora o que roubara o cadro. Botaron moitos días investigando e cando chegou o inspector de Barcelona Poli os demais xa o tiñan todo resolto e ... a lelo.

NOTA:8

El retorno de la momia

Eu tamén lín o libro EL RETORNO DE LA MOMIA. Un libro que trata dun rapaz que se chama Gabe e vai de vacacions ó Cairo có seu tio Ben e a súa prima Sari a Exipto.

O tio Ben era exiptólogo e estaba descubrindo a tumba de khor-ru . Gabe chegou a Exipto e foi recibido pola súa prima Sari e o seu tio Ben . Dias máis tarde foron ás pirámides e coñeceron a unha periodista que se chamaba Nila. Nila tiña un medallón exípcio igual ca o de Gabe. Despois de varios días de traballo por fin chegaron ó sepulcro , chegaron á camara onde fora enterrado o faraón e os seus tesouros. O socio do tio Ben non quería que destaparan a tumba onde se encontraba a momia , porque había unha maldición . Pero eles non lle fixeron caso e destaparon a tumba e nela había unha momia. Esa noite o socio do tio Ben e él marcharon todos preocupados hacía o interior da pirámide, Sari e Gabe seguíronos e despois de moito tempo de espera só saíu o socio do tío Ben que estaba totalmente espantado. Entraron na pirámide e atoparon a Ben inconsciente, e nese momento atacounos unha momia. Cando Gabe quixo coller os seus amuletos, o seu medallón e a súa man de momia en miniatura, non os tiña, roubáranllos . Nese momento entrou Nila con eles e ordenoulle á momia que os matara. Se queredes saber mais deste libro lédelo.

Eu recomendo este libro por que é breve e está moi ben.

Nota: 7

Leonel(despois de lelo)

Este libro que vos vou contar de A. Cortizas é bastante intrigante, xa que o protagonista empeza a investigar.

Miguel era un rapaz baixo e cunha voz moi rouca. Estaban xa a final de curso e Miguel non estaba estudando nada o sexa que ía suspender. O día que chegaron as notas a casa a nai de Miguel castigouno e mandouno para a casa dos seus avós.

Cando chegou á vila dos seus avós, o seu avó quíxolle ensinar unha cabana que fixera el cando era máis novo. Despois de estar no monte marcharon para casa e a súa avoa xa tiña a cea feita e mandou a Miguel a deixar as cousas ao seu cuarto e cando baixou puxéronse a cear. Esa mesma noite Miguel tivo un soño cun lobo que tiña a espalda prateada. Ao día seguinte cando se ergueu díxollo ao seu avó e el riuse del. Máis tarde petaron á porta uns amigos dos avós que viñan coa súa neta Ana, entón Miguel foi abrir a porta e saudounos. Despois de saudalos os avós marcharon e quedaron sós. Máis tarde cando colleron unha pouca confianza saudáronse entre eles e puxéronse a falar das súas cousas. Ao día seguinte Miguel marchou a buscar a Ana á súa casa pero cando chegou dixéronlle que non estaba. Cando marchou foi para a casa e encontrou no seu cuarto unha carta de Leonel que era o antigo dono da casa, esa nota dicía que nos hórreos había máis. Cando Ana chegou a casa de Miguel el ensinoulle a carta e puxéronse a investigar. Un día foron a unha mina e alí encontraron outra nota. Eles xa estaban intrigados e despois desa encontraron outras dúas.

Se queres saber o final le o libro e xa verás como che gusta. A min gustoume porque foi moi entretido e intrigante.

NOTA 8

Dos arquivos do trasno

Rafael Dieste escribiu Dos arquivos do trasno , un libro que consta de varios relatos , un destes relatos é O VAGAMUNDO .

O vagamundo era un home que andaba de aquí para acolá, non tiña casa, vivía do que atopaba no lixo, andaba cun pantalón e cunha chaqueta remendada e tamén coa súa bouza. Fora un rapaz que non fora á escola. O seu pai morrera e a súa nai era prostituta . Era o cabezilla dunha banda de rapaces, rapaces que formalizaron mentres que el seguía sendo un rapaz. Deixaron de andar con el para rirse, coma toda a xente que se ría do vagamundo; coma unhas mulleres que se comezaron a rír do vagamundo. Unha destas era unha muller fermosa que namorou ó vagamundo. O vagamundo foina espiar mentras esta estaba lavando no río. Escondeuse detrás dunha silveira. Veu unha ráfaga de vento e caeulle unha mazá na cabeza dura coma unha pedra e matouno.

A miña opinión persoal é que recomendo este libro a persoas de certa idade porque non é doado de entender pese a iso , a min gustoume .
Nota 7 .

El retorno de la momia

O segundo libro que lin titúlase El retorno de la momia e o seu autor é R. L. Stine.

Este libro trata das aventuras dun rapaz chamado Gabe, un rapaz moi aventureiro que en cada aventura que lle ocorre sempre resulta ser o heroe. Un día o seu tío Ben decide ir ás pirámides de Exipto e queren ir investigar unha tumba dun faraón. A Gabe faille moita ilusión ir ás pirámides de Exipto porque o último ano que el fora ocorréranlle moitas aventuras aterradoras pero apaixoantes. Ben decide levar ás pirámides a Gabe e a Sari, prima de Gabe. Nancy era a azafata do avión no que Gabe viña e tratouno moi ben durante o vo, entón ela tamen vai ir con eles. A Gabe estábao esperando no Cairo o seu tío Ben para ir para a casa. Xa na casa, o tío díxolle a Gabe que ían ir ver as parámides de Exipto ó día seginte. Xa pola mañá preparan as cousas para ir a Exipto e Gabe está ansioso xa de chegar porque pensa que lle vai ocorrer unha avetura como a vez pasada que fora as pirámides.

Xa dentro das pirámides vanlle ocorrer cousas interesantes e misteriosas pero iso só ó ides descubrir se ledes o libro.

Nota: 7

Las pelirrojas traen mala suerte

Este é o meu seguinte libro, Las pelirrojas traen mala suerte. Foi escrito por Manuel Luis Alonso.

Este libro trata dun rapaz chamado Buenaventura, pero todos lle chaman Chico. Un día, despois de ter una discusión cos seus pais por culpa das notas do colexio, decidiu marchar da súa casa. Empezou a camiñar e encontrouse cun grupo de rapaces que estaban sentados na porta dunha fábrica. Estes chamárono e despois de estar a tarde enteira falando con eles quedou a durmir dentro da fábrica. Esa tarde tiveron que ordenar e limpar todo para poder durmir. Chico non aguantou e foise. Ao outro día una roxa encontrouno e puxéronse a fumar e de paso a falar cousas da súa vida. Pero esa tarde a policía botounos da fábrica por culpa dos veciños. Empezaron a camiñar polas e cada día ían de bar en bar. Helena propúxose buscar ao seu mozo chamado Juan. Helena tiña que buscar primero a Héctor amigo de Juan para saber onde se encontraba. Chico foise con Helena a buscar a Héctor que vivía fóra de Granada. Chico non deixaba a Helena porque estaba namorado dela. Na súa viaxe que fixeran para encontrar ao seu amigo intentáronos matar. Horacio era o detective que tiña o pai de Juan e encontrou a Helena e levouna a onde se encontraba o pai para que lle explicara onde estaba o seu mozo. Cando lle dixeron que Juan se encontraba en Brasil ela non o cría. O pai de Juan díxolle que se quería lle pagaba o billete para irse xunto a el. A policía buscábaos por un roubo que houbera nun banco e resulta que os ladróns foran os policías. Helena díxolle a Chico que algún día se volverían a ver. Chico volveu para a súa casa porque pensou que os sus pais estaban sufrindo pola súa ausencia.

Este libro recoméndollelo a personas que pensen que fóra da casa a vida é mellor e paréceme interesante para os rapaces que se encontran nunha idade difícil.
Nota:8

Á lus do candil

O libro que lin titúlase A lus do Candil e o seu autor é Anxel Fole. Este libro ten varios relatos , dun deles vou facer o seguinte resumo: OS LOBOS .

Din que os lobos non atacan as persoas pero iso non è certo; por exemplo habia moitas persoas que a xente pensaba que marchaban ás Américas e non se sabía mais deles, e despois un cazador topaba unha caliveira nas xesteiras. Un destes casos ocorreulle ó capador de Rugando , que foi capar un rancho. Pola noite tiña que ir a pé ata a súa casa porque perdera a besta nunha aposta das cartas . Cando comezou o camiño non vira lobo ningún , pero por se acaso encheu os petos da chaqueta de pedras e colleu uns mistos . De aí a un pouco empezou a ver e a escoitar lobos , lobos que se acercaban a el. Pero cando un deles se lle acercaba apañaba unha pedra, ata que se quedou sen pedras , e os lobos empezáronse a acercar , a zorregarlle o rabo nas pernas . Nese momento Emilio sentía que non podía máis, estaba a punto de desmaiarse, cando de repente escoitou uns tiros, eran os seus cuñados que viñan a axudalo; levárono á casa e déronlle auga, despois varréuselle o sentido e cando volveu en si dixo:
- Para que vexades como traballan os lobos á xente .

A miña opinión persoal deste libro é que está moi ben . Este libro é moi entretido , oúnico malo é o vocabulario , porque hai palabras que non se entenden moi ben .

NOTA: 9 .

Tres pasos polo misterio

O autor do libro Tres pasos polo misterio é Agustín Fernández Paz e a editorial é Xerais dentro da colección Fóra de xogo.

No primeiro capítulo un home que está no hospital pídelle a unha enfermeira unha libreta e empeza a contar o que lle pasou. El era un profesor que daba clase nunha universidade de Galiza e outras universidades máis importantes ofrecéranlle traballo pero el non quixo ir porque as universidades atopábanse moi lonxe e a el gustáballe moito Galiza. El especializárase no estudo das serpes e decidira facer unha escavación nun lugar que se chamaba Roza das Modias. El foi alí con algúns alumnos e reservara un hotel que se atopaba a uns 20 minutos pero el tiña unha tenda de campaña e estaba situada ao lado da escavación. Na Roza das Modias había tres esculturas, dúas estaban moi estragadas e a outra estaba moi ben conservada. Empezaron a escavar nas dúas figuras que estaban mais estragadas e alí so había obxectos de moi pouco valor. Na outra escultura había unha gran figura que representaba unha serpe. Levárona para un museo e ao principio ían moitos periodistas e tamén había moitos curiosos. Pouco a pouco foi deixando de ir a xente pero había unha parella de alemáns que ía todos os días e pareceulle estraño e empezáronos a investigar. Descubriron que estaban hospedados nun hotel de Lugo e un día pola mañá o garda de seguridade estaba facendo a ronda antes de abrir e viu que na vitrina da figura da serpe estaba todo descolocado e non estaba forzada a pechadura. Contoullo ao profesor e dende o primeiro momento el sabía que a parella de alemáns tiña algo que ver con iso. Esa noite quedou no museo sen que ninguén se dese conta. Escondeuse no despacho del e cando levaba un par de horas sentiu un ruído e cando foi mirar viu a muller alemá que estaba fronte a vitrina e falaba nun idioma moi raro e cando lle dixo que parase alguén lle dou un golpe na cabeza e caeu desmaiado. Cando se levantou viu na vitrina unha gran serpe e el presentía que as serpes ían invadir o mundo e dende aquela está no hospital e os médicos non saben o que ten. Hai outros dous relatos que seguen o mesmo estilo.

A min este libro gustoume porque é moi entretido xa que ten moitas aventuras e ademais ten moita intriga.
NOTA:8